Το ελληνικό puttanaio ...

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι, σύμφωνα με όσα αποκαλύπτονται στην Ιταλία για τα – σεξουαλικά κυρίως – σκάνδαλά του, είναι, ανάμεσα σε όλα τα άλλα, ιδιόκτητης μιας πολυκατοικίας στο Μιλάνο, όπου φιλοξενούνται 24 από τις νεαρές ιερόδουλες με τις οποίες ο πρωθυπουργός της γείτονος περνάει τον ελεύθερο χρόνο του. Στα χείλη των Ιταλών η λέξη puttanaio* έχει την τιμητική της.

Η αλήθεια είναι ότι ο μεγιστάνας, μεγαλοϊδιοκτήτης ΜΜΕ και... πρωθυπουργός Μπερλουσκόνι έχει καταφέρει, αν μη τι άλλο, το ακατόρθωτο: ολόκληρη η Ιταλία – και η αντιπολίτευση – να ασχολείται νυχθημερόν με τα ποικίλα και πολυπληθή σκάνδαλά του, τα οποία μέχρι τώρα βρίσκονταν στο απυρόβλητο, αφού οι νόμοι που ο ίδιος περνούσε δεν επέτρεπαν στη Δικαιοσύνη να τον στριμώξει.

Από την άλλη πλευρά έχει μια θλιβερή αντιπολίτευση, η οποία εδώ και χρόνια επιχειρεί να τον χτυπήσει εστιάζοντας στα ουκ ολίγα σκάνδαλά του, αλλά χωρίς πολιτικά επιχειρήματα ικανά να προσελκύσουν τον ιταλικό λαό. Και βεβαίως όλα αυτά σε μια περίοδο κατά την οποία η Ιταλία βρίσκεται αντιμέτωπη με τον θανάσιμο κίνδυνο μιας δικής της κρίσης δανεισμού, καθώς από καιρό οι αναλύσεις των διεθνών ΜΜΕ την εμφανίζουν ως ένα από τα επόμενα θύματα της συντονισμένης κερδοσκοπίας.

Ακόμη χειρότερα, το puttanaio του γερο-Σίλβιο, του πρωθυπουργού με τη φαουστική και διονυσιακή ιδιοσυγκρασία, φαίνεται να αποτελεί την καλύτερη συγκάλυψη για ένα άλλο puttanaio, εργασιακό αυτή τη φορά. Όπως μας πληροφορεί ένα αναλυτικό άρθρο του Στάθη Λουκά στην Αυγή:

«Παραμονές των Χριστουγέννων (23.12.10) «υπογράφτηκε στο Τορίνο μεταξύ της FIAT και των ιταλικών συνδικάτων της μεταλλομηχανουργίας (CISL, UIL και δύο άλλα μικρά), πλην της FIOM-CGIL, για μια επένδυση ύψους ενός δισ. ευρώ στο παλιό εργοστάσιο "Μιραφιόρι" του Τορίνο. Η συμφωνία στηρίζεται στην αποδοχή από τη μεριά των συνδικάτων όλων των όρων της FIAT:

α. Δημιουργία νέας επιχείρησης, που θα είναι έξω από την Ένωση Ιταλικών Βιομηχανιών και δεν θα δεσμεύεται από τη Συλλογική Σύμβαση που είχε υπογραφεί το 2008.

β. Κάθε εργαζόμενος – που ήδη δουλεύει – για να "επαναπροσληφθεί" στη νέα εταιρεία πρέπει να υπογράψει ατομικά ότι αποδέχεται τους όρους.

γ. Οι συνδικαλιστικές οργανώσεις όπως η FIOM-CGIL – που είναι το μεγαλύτερο συνδικάτο του κλάδου – δεν μπορεί να υπάρχει στη νέα επιχείρηση που θα διαχειρίζεται το εργοστάσιο, παρ' όλο που υπάρχει στο μέχρι σήμερα εργοστάσιο».

Τι επέρχεται με τη συμφωνία αυτή:

«Καταργείται ουσιαστικά το δικαίωμα της απεργίας, μια και πρέπει να υπάρξει – με την υπογραφή – ατομική δέσμευση του κάθε εργαζόμενου. Έτσι ανοίγει η κερκόπορτα για την πλήρη κατάργηση των εθνικών συλλογικών συμβάσεων, που είναι αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης και του συμβιβασμού μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας στον χώρο της παραγωγής, πράγμα που οδηγεί στην ατομική σχέση μεταξύ εργαζόμενου και κεφαλαίου.

Και σύμφωνα με τη FIOM-CGIL οδηγούμαστε στην κατάργηση ενός από τους πυλώνες του δημοκρατικού ευρωπαϊκού κεκτημένου, μια και αποκλείει από την παρουσία στο εργοστάσιο τις συνδικαλιστικές οργανώσεις που διαφωνούν, ακόμη και αν η παρουσία τους είναι σημαντική».

Ενώ λοιπόν η Ιταλία ασχολείται, πλήρως απορροφημένη, με το puttanaio του γερο-Σίλβιο, συντελείται μια πλήρης κατάργηση κάθε έννοιας συλλογικής σύμβασης και η χώρα αυτή, μια από τις οικονομικά σημαντικότερες της Ευρώπης, υλοποιεί βήμα προς βήμα μια ταχύτατη επιστροφή στον εργασιακό Μεσαίωνα.

Υποθέτω ότι δεν διαφεύγει της προσοχής μας η νέα νομοθεσία της Λούκας Κατσέλη, η οποία αποτελεί το προοίμιο της επικράτησης στην Ελλάδα των ατομικών συμβάσεων κατά το πρότυπο της FIAT.

Κοινωνικός αυτοματισμός

Σ’ αυτή την ιταλική υπόθεση όμως υπάρχει άλλη μια κρίσιμη λεπτομέρεια που μας αφορά και σχετίζεται με τον περίφημο «κοινωνικό αυτοματισμό». Δηλαδή με την τακτική που προωθεί συντεταγμένα το ελληνικό puttanaio – απαρτιζόμενο από:

● δημοσιογράφους με πύρινους λόγους και μανιφέστα «κατά της διαφθοράς»,

● εντεταλμένους σκανδαλοθήρες με «αποκαλύψεις» διοχετευμένες από κυβερνητικούς παράγοντες,

● οικονομολόγους «ιεροκήρυκες» της «καταπολέμησης των ελλειμμάτων»,

● επικοινωνιακά κομάντο κάθε ειδικότητας, τα οποία «ανακαλύπτουν» εκτεταμένες εστίες «διαφθοράς» σε κάθε κοινωνική ομάδα η οποία μπαίνει στο στόχαστρο των κυβερνητικών μέτρων,

● επαγγελματίες ψευδολόγους και «λαθολόγους» (μια νέα, πολύ ιδιαίτερη κατηγορία, για την οποία θα χρειαστεί συντόμως μια ξεχωριστή αναφορά), οι οποίοι συστηματικά υπερασπίζονται, με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσον, τις κυβερνητικές επιλογές σε όλα τα επίπεδα.

Ο στόχος ένας και μόνος: Πάση θυσία να συγκαλυφθεί η πραγματική κατάσταση της χώρας και οπωσδήποτε να στραφεί κάθε κοινωνική ομάδα εναντίον όλων των άλλων. Πρόκειται για την παμπάλαιη στρατηγική του «κοινωνικού αυτοματισμού», η οποία, σε περιόδους συντονισμένης κοινωνικής διάλυσης, αποτελεί το βαρύ πυροβολικό κάθε συστήματος εξουσίας που σέβεται τον εαυτό του.

Αυτή ακριβώς η στρατηγική πέτυχε στην περίπτωση της «Μιραφιόρι» (FIAT), όπου, στο σχετικό «δημοψήφισμα» που διεξήχθη μεταξύ των εργαζομένων, νίκησε με ποσοστό 54% το σχέδιο της εταιρείας.

Το αποτέλεσμα δεν ήταν όμως... ομοιόμορφο, αφού το σημαντικό ποσοστό απόρριψης που σημειώθηκε στις «μπλε φόρμες» (εργάτες) αντισταθμίστηκε με το παραπάνω από τα συμπαγή «λευκά κολάρα» (διοικητικοί υπάλληλοι), που θεώρησαν ότι η πλήρης διάλυση του εργασιακού στάτους θα πλήξει μόνο το εργατικό δυναμικό και όχι τους ίδιους.

Κι όμως, στην Ελλάδα, σε συνθήκες Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου, αυτού του είδους το προσωπικό φεύγει... πρώτο από την εργασία του – κορυφαίο το παράδειγμα των ΜΜΕ, όπου η σφαγή αρχίζει από τους διοικητικούς με την προοπτική να επεκταθεί αργότερα και στους δημοσιογράφους...

Προφανώς το γενικευμένο χάος και η λογική «όλοι εναντίον όλων... των άλλων», το οποίο σε έναν σημαντικό βαθμό ήδη επιτυγχάνεται και στην Ελλάδα, αποτελεί την κρισιμότερη παράμετρο για την ευόδωση της πλήρους αποδιοργάνωσης και αποσάθρωσης κάθε συγκροτημένης αντίρρησης στην επιχειρούμενη διάλυση και – κυριολεκτικά – δήμευση της χώρας από τους δανειστές της. Ιδιαιτέρως όταν η ελαφρότητα και η συνταχνιακή άμυνα συνδυάζεται πλήρως με την εγκατάλειψη της πολιτικής.

Η «Τσινετσιτά» και το «Κάποιος στη φυλακή»

Χαρακτηριστικά του ελληνικού χάους είναι δύο κείμενα αυτών των ημερών. Το πρώτο είναι του Γιάννη Πρετεντέρη στα χθεσινά Νέα, όπου ο αρθρογράφος, αναφερόμενος στην Ιταλία, σημειώνει ότι πρόκειται για «μια χώρα που έχει εγκαταλείψει προ πολλού τη σφαίρα της πολιτικής και του πολιτισμού (και μιλάμε για τη χώρα που σχεδόν ανακάλυψε και τα δύο!) για να ζήσει τη ζωή με διαδικασίες τηλεοπτικού ριάλιτι. Σαν κακόγουστη σαπουνόπερα της “Τσινετσιτά”».

Το ενδιαφέρον όμως δεν βρίσκεται στον σχολιασμό της Ιταλίας, αλλά η αναφορά, με αυτή την αφορμή, στην Ελλάδα:

«Γελάτε, ε; Μη γελάτε καθόλου! Όλα αυτά δεν είναι ούτε τόσο ξένα ούτε τόσο μακριά όσο νομίζουμε. Όταν η ιταλική κοινωνία καταδέχεται να κυλιέται σε αυτήν την αποχαύνωση, δεν βλέπω γιατί η δική μας κοινωνία να διαθέτει περισσότερες αντιστάσεις. Εντάξει, στην Ελλάδα δεν έχουμε Μπερλουσκόνι... ακόμα! Εντάξει, στην Ελλάδα έχουμε μια σκληρή οικονομική και κοινωνική πραγματικότητα, η οποία (θέλω να ελπίζω...) επισκιάζει στα μάτια των πολιτών όλα τα γκομενιλίκια όλων των πολιτικών της οικουμένης. Αλλά από σαχλαμάρα και σκουπίδι, σκίζουμε.

Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε πως αυτή η ξεφτίλα στην Ιταλία δεν φύτρωσε ξαφνικά. Προέκυψε έπειτα από μια μακρά περίοδο όπου η ιταλική κοινωνία εθίστηκε στη σαχλαμάρα και στο σκουπίδι – ακριβώς, δηλαδή, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Κι όταν συνηθίσεις να ζεις μέσα στη σαχλαμάρα και το σκουπίδι, όταν αρχίσεις να μπερδεύεις τον Ρουμπίνι με τη "Ρούμπι", τότε το αποτέλεσμα είναι δεδομένο: η κοινωνία σου θα οδηγηθεί στην ξεφτίλα. Διότι κανείς δεν θα διανοείται πια ότι μπορεί να ζήσει και διαφορετικά».

Το δεύτερο ενδιαφέρον κείμενο είναι αυτό του Γιώργου Σκαμπαρδώνη, το οποίο φιλοξενείται στη διαδικτυακή στήλη Επωνύμως του «Π», με τίτλο Της φυλακής τα σίδερα. Σημειώνει ο συνεργάτης μας:

«Αλλά εκεί, επιμένει ο λαός: "Χώστε κάποιον στη φυλακή". Λες κι αυτό είναι το γιατρικό, λες κι άμα μπούνε δέκα στο μπαλαούρο θα ξοφλήσουμε το μνημόνιο και θα γίνουμε όλοι συνεπείς πολίτες, έντιμοι και ακέραιοι. Παναγίες. Ακόμα, δηλαδή, συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε αφαιρετικά, συμβολικά, κουτοπόνηρα. Να μπει ένας μέσα για να σωθούμε όλοι οι υπόλοιποι, να συνεχίσουμε κανονικά, αφού ο αποδιοπομπαίος, που θα 'ναι στα σίδερα, θα είναι κάτι σαν αντίδωρο και πρόσχημα της γενικευμένης λαμογιάς.

Οι κλεφτοκοτάδες κρύβονται πίσω από τους μικρομεσαίους απατεώνες, εκείνοι πίσω από τους ληστές κι εκείνοι με τη σειρά τους πίσω από μερικούς μεγαλογιατρούς του Κολωνακίου – όλοι οι προηγούμενοι το βλέπουν ταξικά: να μπει μέσα ο μεγαλογιατρός, ως λογική απώλεια και επίφαση δικαιοσύνης, ώστε εμείς να συνεχίσουμε τα ίδια, αμέριμνοι, με βάση και το σύνθημα σε τοίχο: "Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους μαλάκες"».

Προς τι τα δύο παραπάνω αποσπάσματα; Απλώς διότι, πέρα από τις όποιες επιμέρους ενστάσεις, μας δείχνουν τον βαθμό επιτυχίας της στρατηγικής του «κοινωνικού αυτοματισμού» και της κοινωνικής σάχλας που την καθιστά κυρίαρχη.

Πρώτος στόχος το Δημόσιο

Στη γενικευμένη επίθεση κατά του Δημοσίου, η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, το βαρύ πυροβολικό είναι τα «λευκά κολάρα» της δημοσιογραφίας, τα οποία πρωτοστατούν στην «αποκάλυψη» της διαφθοράς του ακριβώς τις στιγμές που το έχει ανάγκη η κυβέρνηση – και με τη σειρά που αυτή προτιμά: σχολεία που κλείνουν, νοσοκομεία που πουλιούνται, ασφάλιση που ιδιωτικοποιείται, εφορίες που καταργούνται προς όφελος ιδιωτών, «κοπρίτες» που κακώς εργάζονται είναι το μοτίβο που κυριαρχεί.

Όλοι βεβαίως έχουμε κάκιστες εμπειρίες από τις συναλλαγές μας με το Δημόσιο και πολύ θα θέλαμε όχι μόνο βελτίωση των υπηρεσιών, αλλά και λειτουργούς του στη... φυλακή – και όχι άδικα. Είναι όμως αυτός ο στόχος της κυβέρνησης και της περιώνυμης τρόικας; Με βάση τα πεπραγμένα τους, όχι. Αντιθέτως φαίνεται να υλοποιούν μια αντίληψη ου θέλει απλώς οτιδήποτε δημόσιο στα χέρια των idiots (ιδιωτών με την αρχαιοελληνική έννοια).

Ας δούμε λοιπόν μια ακόμη ενδιαφέρουσα ανάγνωση, αυτή του Γιώργου Δελαστίκ από το Έθνος, εστιασμένη στο οικονομικοπολιτικό περιοδικό Economist, το οποίο κυκλοφόρησε με εξώφυλλο: «Η μάχη που βρίσκεται μπροστά μας - Αντιμετωπίζοντας τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα». Σημειώνει ο αρθρογράφος:

«Στον ιδιωτικό τομέα "οι απολύσεις εργαζομένων είναι συνηθισμένο γεγονός", αλλά "ο δημόσιος τομέας, αντιθέτως, αποτελεί λιμάνι ασφάλειας και σταθερότητας, πολύς κόσμος έχει δουλειά για ολόκληρη τη ζωή του" σημειώνει με φρίκη το βρετανικό περιοδικό. Είναι άκρως αποκαλυπτικός ο προσανατολισμός του Economist στις προτάσεις που κάνει προκειμένου να εξαλειφθεί αυτή η ενοχλητική για την ασυδοσία του κεφαλαίου "ανορθογραφία" των δημοσίων υπαλλήλων.

"Θα ήταν διεστραμμένο να απαγορευθούν ευθέως τα συνδικάτα του δημόσιου τομέα" γράφει υποκριτικά θέτοντας ουσιαστικά επί τάπητος ακόμη και το θέμα να τεθεί... εκτός νόμου (!!!) ο συνδικαλισμός των δημοσίων υπαλλήλων. "Το δικαίωμά τους όμως στην απεργία πρέπει να περιοριστεί πιο σφιχτά" τονίζει, εμφανίζοντάς το ως δήθεν παραχώρηση. Με κομψό τρόπο προτείνεται η αντικατάσταση της γενιάς των δημοσίων υπαλλήλων που έχουν συναίσθηση των δικαιωμάτων τους με νέους, που δεν έχουν την πολιτική κουλτούρα των εργασιακών δικαιωμάτων».

Δεν είναι εκπληκτική η ομοιότητα της συμφωνίας στη FIAT με την αντίληψη του Economist για το Δημόσιο; Ποιος λοιπόν πιστεύει ότι η στρατηγική του ιταλικού... puttanaio είναι διαφορετική από αυτήν του ελληνικού; Απ' αυτή τη λαίλαπα δεν γλιτώνει κανείς. Κι αν υποτεθεί ότι κάποιοι φιλοδοξούν να σωθούν αν την πληρώσουν οι «άλλοι», είναι πολύ μακριά νυχτωμένοι. Πολύ περισσότερο σε συνθήκες πτώχευσης...

* Η λέξη «puttanaio» μπορεί να αποδοθεί στα ελληνικά και ως... «πουταναριό» – για να μείνουμε στην αργκό, η οποία φαίνεται να ταιριάζει καλύτερα στη συγκεκριμένη χρήση της λέξης από τους Ιταλούς αυτή την εποχή...

Προσοχή στο γορίλα!

Με αφορμή την παραγραφή των αδικημάτων για την υπόθεση του Βατοπαιδίου και την επερχόμενη παραγραφή των αδικημάτων για την υπόθεση της Siemens, η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, με ανακοίνωσή της, κατηγορεί τους πολιτικούς πως έχουν διαμορφώσει νομικό πλαίσιο που εξασφαλίζει την ατιμωρησία στους ίδιους. Αθώοι και οι δικαστές.

Η ατιμωρησία δεν ισχύει μόνο για τους πολιτικούς – ισχύει και για τους δικαστές. Επίσης, να θυμίσω στους δικαστές πως κανένας δικαστικός δεν παραιτήθηκε όλα αυτά τα χρόνια από τη θέση του, για να εκφράσει τη διαμαρτυρία του στην «ατιμωρησία πολιτικών εμπλεκομένων σε σκάνδαλα». Έχετε δώσει κι έναν όρκο, το θυμάστε;

Δικαστές και εισαγγελείς παραμένουν όλοι στη θέση τους και δικάζουν σε καθεστώς κατοχής και μοντέρνας χούντας. Οι δικαστές δεν δικάζουν πολιτικούς αλλά χωρίς ...πολλή σκέψη δικάζουν και καταδικάζουν δυστυχισμένα άτομα όπως τα πρεζόνια. Οι δικαστές βγάζουν παράνομες τις απεργίες και οι αποφάσεις τους είναι πάντα σε βάρος των εργαζομένων.

Οι δικαστές δικάζουν και καταδικάζουν αναρχικούς και αντιεξουσιαστές. Στην Ελλάδα του 2011, οι αναρχικοί είναι οι νέοι κομουνιστές – οι αναρχικοί διώκονται όπως διώκονταν οι κομουνιστές και οι δικαστές δεν έχουν κανένα πρόβλημα να τους καταδικάζουν, όπως καταδίκαζαν παλιότερα οι δικαστές τους κομουνιστές.

Δικαστές υπήρχαν και επί χούντας –στη διάρκεια της επταετίας, τα δικαστήρια δεν σταμάτησαν να δικάζουν και να καταδικάζουν.

Οι Έλληνες δικαστές έχουν αντιληφθεί πως σύντομα η οργή των πολιτών θα στραφεί και εναντίον τους. Τα έχουν κάνει πάνω τους και προσπαθούν τώρα να πάρουν αποστάσεις από τους πολιτικούς. Είναι αργά. Πολιτικοί και δικαστές είναι –και ήταν- υπηρέτες των ίδιων συμφερόντων. Όποιος δεν μίλησε τόσα χρόνια, τώρα να βγάλει τον σκασμό.

Οι Έλληνες δικαστές πάτησαν τον όρκο τους και είναι εχθροί του λαού. Η μοίρα τους είναι δεμένη με τη μοίρα των πολιτικών. Σύντομα, οι αστυνομικοί που τους προστατεύουν θα παραμερίσουν, γιατί οι αστυνομικοί θα συνειδητοποιήσουν πως αυτοί θα πρέπει να συνεχίσουν να ζουν σε αυτή τη χώρα και την επόμενη ημέρα.

Αγαπητοί δικαστές, μόλις οι αστυνομικοί σας εγκαταλείψουν, προσοχή στο γορίλα. Δεν είναι ένας – είναι εκατομμύρια.

by  Pitsirikos

Πράσινα άλογα και πράσινη ύφεση...

Η πράσινη ανάπτυξη όπως την έχει φανταστεί ο επικοινωνιόπληκτος πρωθυπουργός περιλαμβάνει φανφαρονικές εξαγγελίες για επενδύσεις μαμούθ στις ΑΠΕ και την ίδια ώρα τη διάλυση των συγκοινωνιών ακόμα και των πιο φιλικών στο περιβάλλον όπως ο σιδηρόδρομος.

Χωρίς λεπτομέρειες, αλλά με ασυγκράτητη μεγαλοστομία και αερολογία ο πρωθυπουργός εξήγγειλε χτες από την Κοζάνη «επένδυση φωτοβολταϊκού σταθμού, πολύ μεγάλου βεληνεκούς, που θα συνδυαστεί με τη δημιουργία εργοστασίου παραγωγής φωτοβολταϊκών συστημάτων στην περιοχή». Το φωτοβολταϊκό πάρκο θα είναι σε θέση να παράγει ...ηλεκτρική ενέργεια ισχύος 200 MW, μεγαλύτερη από οποιοδήποτε φωτοβολταϊκό πάρκο λειτουργεί μέχρι σήμερα σε όλο τον κόσμο.

Αλίμονο. Η μικρή και αγρίως χειμαζόμενη από την κυβέρνησή του και την τρόικα Ψωροκώσταινα πρέπει να διαθέτει το μεγαλύτερο φωτοβολταϊκό πάρκο στον κόσμο το οποίο βεβαία θα δημιουργηθεί χάρη στα ευγενικά αισθήματα κάποιου φιλάνθρωπου στρατηγικού επενδυτή από την Εσπερία. Από την άλλη υπάρχει πάντα η περίπτωση να έχουμε να κάνουμε με επένδυση τύπου Κατάρ – σήμερα είναι, αύριο το πρωί δεν είναι. Αυτό προς το παρόν δεν το ξέρουμε.

Την ίδια ώρα οι αστικές συγκοινωνίες στο επιβαρυμένο από τους αέριους ρύπους και το κυκλοφοριακό λεκανοπέδιο μετατρέπονται σε είδος πολυτελείας μέσα από τις τεράστιες αυξήσεις εισιτηρίων και την διακοπή ή συγχώνευση δρομολογίων τροφοδοτώντας ένα ακόμη κίνημα «Δεν πληρώνω», αυτό των επιβατών που αποφάσισαν να διεκδικήσουν τον χαρακτήρα του δημόσιου αγαθού που παρέχεται δωρεάν για τα μέσα μαζικής μεταφοράς ακολουθώντας το παράδειγμα των επιβατών της Θεσσαλονίκης.

Επιπλέον η κυβέρνηση καταργεί δρομολόγια του ΟΣΕ που θεωρεί ζημιογόνα αλλά και τμήματα του σιδηροδρομικού δικτύου ακόμα κι αν αυτά χρηματοδοτήθηκαν με κοινοτικά κονδύλια για τη συντήρησή τους.

Ιδού τα «πράσινα» κατορθώματα της κυβέρνησης: Με ερώτησή τους στη Βουλή οι βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ Π. Λαφαζάνης και Ευαγγελία Αμανατίδου – Πασχαλίδου σημειώνουν ότι η «η κυβέρνηση μετά την ψήφιση του ν. 3891/10 που αφορά τον Ο.Σ.Ε., προχώρησε ήδη στη δραστική περικοπή δεκάδων περιφερειακών δρομολογίων και στην ανακοίνωση της συρρίκνωσης κατά 2/3 του σιδηροδρομικού δικτύου. Σε αυτό συμπεριέλαβε και το τμήμα Κορίνθου-Τριπόλεως-Καλαμάτας, στο οποίο μάλιστα έγιναν πρόσφατα έργα ανακαίνισης της σιδηροδρομικής γραμμής από Κοινοτικούς και Εθνικούς πόρους ύψους 75 εκ. ΕΥΡΩ»!

Γνωρίζει η κυβέρνηση ρωτούν οι βουλευτές ότι «παραβιάζει τον ευρωπαϊκό κανονισμό συγχρηματοδοτούντων έργων με την κατάργηση του σιδηροδρομικού δικτύου Κορίνθου-Τριπόλεως-Καλαμάτας, στο οποίο έγιναν πρόσφατα έργα ανακαίνισης της σιδηροδρομικής γραμμής από Κοινοτικούς και Εθνικούς πόρους ύψους 75 εκ. ΕΥΡΩ, γεγονός το οποίο θα επισύρει μια σειρά από πρόστιμα σε βάρος της χώρας»;

Για το τι συμβαίνει στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες με τις περιφερειακές γραμμές και δρομολόγια οι δύο βουλευτές αναφέρουν:

«Όλα τα ευρωπαϊκά κράτη, όμως, περιλαμβάνουν και διατηρούν αυτό που έχει καθιερωθεί να λέγονται «περιφερειακές» (regional) ή «επαρχιακές» (rural) γραμμές. Στο πλαίσιο, μάλιστα, μιας υγιούς, ισορροπημένης και κυρίως κοινωνικά προσανατολισμένης πολιτικής μεταφορών, οι σιδηροδρομικές εταιρείες λειτουργούν επιχορηγούμενες από το δημόσιο. Η κρατική αυτή επιχορήγηση αφορά και τα περιφερειακά δρομολόγια.

Ενδεικτικά τονίζουμε ότι, οι κρατικοί Γερμανικοί σιδηρόδρομοι (DB) επιδοτούνται με περισσότερα από 3,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για να εκτελούν περιφερειακά δρομολόγια.

Οι 100% κρατικοί Αυστριακοί σιδηρόδρομοι επιδοτούνται με πάνω από 1 δισεκατομμύριο ευρώ ετησίως από τη κυβέρνηση για περιφερειακά δρομολόγια.

Οι Σιδηρόδρομοι της Δανίας (DSB), από όπου κατάγεται ο κ. Π. Τόμσεν της τρόικας, επιδοτούνται με 600 εκατομμύρια ευρώ ετησίως (με δίκτυο σε μέγεθος αντίστοιχο του ΟΣΕ)».

Βέβαια, ό,τι και να λέει ο πρωθυπουργός η διεθνής γνώση κι εμπειρία λέει ότι ΔΝΤ και ανάπτυξη δεν πάνε χέρι χέρι. Με καμία κυβέρνηση όμως. Επομένως ποια «πράσινη» ανάπτυξη. Μάλλον «πράσινη» ύφεση είναι αυτό που εφαρμόζει....

by Μαρικάκι

Tο πόρισμα για την Siemens και οι "αδελφές" που μας κυβερνάνε!

Αν αναρωτιέστε γιατί δεν βγαίνει κοινό πόρισμα για το σκάνδαλο της Siemens, η απάντηση είναι απλή: Τη χώρα την κυβερνάνε αδελφές, οι οποίες είναι χαριτωμένες και κάνουν σπουδαία καριέρα στο lifestyle, αλλά δεν είναι δυνατόν να κυβερνούν.

Οι εκβιαζόμενες αδελφές που έχουν πιάσει τα πόστα κλειδιά στα δύο μεγάλα κόμματα είναι υποχείρια των νταβατζήδων της διαπλοκής. Αυτοί τους κραταάνε στα αρχεία τους- σε διάφορες πόζες- από το καιρό που ήταν έφηβοι στα αμερικάνικα κολλέγια.

Οι ευνουχισμένες εκβιαζόμενες αδελφές, πως είναι δυνατόν να καταδικάσουν τους ...νταβατζήδες τους;

Πως είναι δυνατόν να στραφούν εναντίον τους, όταν η ζωή τους είναι τίγκα στα κωλομπαριλίκια;

Ποιο πόρισμα για την Siemens, ποιο Βατοπέδι, ποιος Θανάσης;

Όσο μας κυβερνάνε οι εκβιαζόμενες αδελφές, δεν έχουμε καμία τύχη.

by kourdistoportocali

Και οι μάγκες θα ξηγιούνται βούτα και παραγραφή ...

Ένα μεγάλο κόλπο παίχτηκε στη Βουλή τα τελευταία εικοσιτετράωρα εν όψει της σημερινής κατάθεσης του πορίσματος για την υπόθεση Siemens στον πρόεδρο της Βουλής. Κόλπο που θα ζήλευαν ακόμη και οι ίδιοι οι διαπλεκόμενοι, αφού τα έχει όλα. Ίντριγκα, διαπλοκή, ανταπόδοση, κουκούλωμα, ακόμη και απειλές για αυτοκτονία από πρώην υπουργό της Ν.Δ. στην περίπτωση που το όνομά του θα περιλαμβανόταν στο πόρισμα.

Πρωταγωνιστές σε αυτή την ιστορία είναι οι βουλευτές των δυο μεγάλων κομμάτων, οι οποίοι μετέχουν στην εξεταστική επιτροπή και οι οποίοι εκλήθησαν να παραδώσουν ένα πόρισμα που θα καταγράφει το σκάνδαλο, θα δείχνει τους υπευθύνους, αλλά δεν θα αναφέρει «ευαίσθητα» ονόματα πολιτικών από το δικό τους κόμμα!

Έτσι, από την αρχή της εβδομάδας, ονόματα γράφονταν και σβήνονταν, κατάλογοι πηγαινοέρχονταν, εκβιασμοί και απειλές από ...τους ενδιαφερόμενους εκτοξεύονταν και υπόγειες κόντρες ανάμεσα στα δυο μεγάλα κόμματα εξελίσσονταν.

Ποιο είναι το χειρότερο; Ότι τα αδικήματα για τα οποία θα παραπεμφθούν πολιτικοί και των δύο μεγάλων κομμάτων – όσοι είναι αυτοί, ίσως πλην ενός! – είναι ήδη παραγεγραμμένα...

Κι όμως, αυτό το πολιτικό σύστημα, το οποίο ουδέποτε τιμώρησε σοβαρά τις αμαρτίες των στελεχών του, έχει τώρα στήσει στον τοίχο μια ολόκληρη κοινωνία, την οποία καθημερινά εκτελεί στο όνομα της «διαφθοράς».

Ολόκληρες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, οι εργαζόμενοι και ασφαλισμένοι όλων των κατηγοριών βλέπουν να επιδεινώνεται καθημερινά η θέση τους ή να χάνεται χωρίς προοπτική αναπλήρωσης η δουλειά και η περιουσία τους. Κι όλα αυτά επειδή η κυβέρνηση θεωρεί ότι η κοινωνία συλλήβδην είναι διεφθαρμένη και η αξιωματική αντιπολίτευση συγκατανεύει βάζοντας ακατανόητους διαδικαστικούς αστερίσκους.

Η ίδια συναίνεση εκδηλώνεται και στα σκάνδαλά τους. Το πόρισμα της εξεταστικής για τη Siemens είναι μια ακόμη απόδειξη. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, επί θητείας των δύο τελευταίων κυβερνήσεων, του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ., όλα τα μεγάλα ψάρια της γερμανικής πολυεθνικής – Χριστοφοράκος, Καραβέλλας, Γιουνγκ – την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια χωρίς ποτέ να αξιοποιηθούν ούτε από τη Βουλή ούτε από τη Δικαιοσύνη.

Ε, λοιπόν, δεν ελέγχθηκαν στα σοβαρά ούτε καν οι συνθήκες υπό τις οποίες αυτά τα παλικάρια δραπέτευσαν από τη χώρα ή φυγαδεύτηκαν από τα φιλαράκια τους.

Οι ΠΑΣΟΚοι του τσιμέντου…

ΚΑΝΟΝΙΚΗ εξέγερση από τους πράσινους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ και ποιος ξέρει από ποιους άλλους παρατρεχάμενους και κολλητούς… Έχουν πάρει φωτιά τα κομματικά έδρανα και απειλούν όλοι μαζί να μην ψηφίσουν το νομοσχέδιο της Μπιρμπίλη για την απαγόρευση να κτίζουν σε ιδιοκτησία κάτω από 10 στρέμματα σε περιοχές Natura!

*Και πλάκωσαν όλοι τώρα, οικοπεδούχοι, εργολάβοι και όποιοι άλλοι, να σταματήσει αυτό το «αίσχος» όπως το ονομάζουν, που ετοιμάζει η υπουργός Περιβάλλοντος Τίνα Μπιρμπίλη. Αλήθεια, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν ευαγγελίζονταν την «πράσινη ανάπτυξη»; Τι καταλαβαίνει κανείς όταν ακούει για «πράσινη ανάπτυξη»; Η πράσινη ανάπτυξη είναι η προστασία της φύσης, η προστασία του περιβάλλοντος και η προστασία περιοχών όπως το Δίκτυο Natura. Λίμνες, ποτάμια, βουνά, λαγκάδια, το δέλτα των ποταμών, η ομορφιά της φύσης.

*Αυτοί φαγώθηκαν τώρα, έπεσαν πάνω τους οι μεγαλοεργολάβοι, οι μεγαλοξενοδόχοι και φοβούνται ότι θα χάσουν τα μερίσματά τους από τη… φύση, που υποτίθεται ότι τα δικαιούνται! Σήμερα η δόμηση στις περιοχές τα ου Δικτύου Natura, είναι στα 4 στρέμματα. Δηλώσεις βουλευτών όπως: «καλή είναι η οικολογία αλλά δεν πρέπει να καταντά οικολαγνεία», είναι κατάντια για το ελληνικό κοινοβούλιο και την ελληνική ύπαιθρο η οποία μαστίζεται από το τσιμέντο. Πρέπει να μπει μια τάξη σ’ αυτό το οικοδομικό χάος που παρατηρείται στη χώρα.

*Αφού οικοδομήσαμε άναρχα τις πόλεις μας με την ανάπτυξη μπετόν και οικοδομικές αντιπαροχές, τώρα δεν σταματάμε μπροστά στη φύση που κινδυνεύει να χαθεί. Χτίσανε χωριά ολόκληρα από βίλες και εξοχικά μέσα στα δάση και μετά παραπονιούνται γιατί καίγονται τα δάση! Τα δάση καίγονται ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο. Επειδή κάποιοι άλλοι θέλουν να συνεχίσουν να χτίζουν εκεί που η Πολιτεία προσπαθεί να σταματήσει την ανοικοδόμηση, και γιατί με τα τόσα σπίτια μέσα στο δάσος, αυτό καίγεται ευκολότερα. Ας κατανοήσουμε επιτέλους τις πράξεις μας, κι ας σταματήσουμε την άναρχη δόμηση στην ελληνική ύπαιθρο πριν είναι άργα!

*Αν και είναι σχεδόν αργά, το ρολόι βρίσκεται στο παρά δύο!

Δίκτυο Natura

ΤΙ ΕΙΝΑΙ αλήθεια οι περιοχές Natura; Για περισσότερο από 25 χρόνια, η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργεί ένα δίκτυο προστατευόμενων περιοχών με σκοπό την προστασία της άγριας πανίδας και χλωρίδας από τις ανθρώπινες παρεμβάσεις. Η προστασία κλιμακώνεται σε ζώνες (δρυμοί, μνημεία της φύσης, βιογενετικά αποθέματα, αισθητικά δάση, εκτροφεία θηραμάτων κτλ.) και ρυθμίζεται αντίστοιχα η μορφή των επιτρεπόμενων παρεμβάσεων, ώστε να μην κλονίζεται η οικολογική ισορροπία. Με μια κουβέντα, το Δίκτυο Natura, αποτελεί μια σύγχρονη «κιβωτό του Νώε».

*Ποιες είναι οι περιοχές που προστατεύονται από το Δίκτυο Natura; Ορίστε μια μικρή μόνο λίστα και βγάλτε τα συμπεράσματά σας: Δάσος Δαδιάς – Τρεις Βρύσες – Βουνά Έβρου – Δέλτα Έβρου – Δέλτα Έβρου και Δυτικός Βραχίονας – Νότιο Δασικό Σύμπλεγμα Έβρου – Κοιλάδα Δέρειου – Στενά Νέστου – Μαρώνεια – Λίμνες και λιμνοθάλασσες Σαμοθράκης – Δάσος Φρακτού στη Δράμα – Ροδόπη (Σημύδα) – Περιοχή Ελατιά – Κορυφές Φαλακρού – Παρθένο Δάσος Κεντρικής Ροδόπης – Λίμνες Βόλβη και Λαγκαδά – Δέλτα Αξιού, Λουδία, Αλιάκμονα κτλ.

* Είναι δεκάδες παρόμοιες περιοχές σε όλη τη χώρα. Δάση, ποτάμια και δέλτα ποταμών, λίμνες και λιμνοθάλασσες! Όλα αυτά προστατεύονται από την άναρχη ανθρώπινη δραστηριότητα, από την απληστία του χρήματος, από τους βολεμένους μεγαλοεργολάβους, μεγαλοοικοπεδούχους και πάει λέγοντας. Ας το σκεφτούμε καλύτερα τι κάνουμε στην ελληνική ύπαιθρο, σ’ αυτή την υπέροχη ομορφιά, σ’ αυτό που αποτελεί τον πνεύμονα της ζωής μας, σ’ αυτό που αποτελεί το εθνικό φυσικό προϊόν μας!

by ΕΩΘΙΝΟΝ (μονταζ Γρέκι)

Η Ελλάδα που πληγώνει ...

Θλίψη και απογοήτευση προκαλεί η τάση φυγής των νέων πτυχιούχων ανθρώπων της Ελλάδας, προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην πλειονότητά τους με μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών, αλλά και διδακτορικά, προκειμένου κυριολεκτικά να επιβιώσουν.

Ακόμη και παιδιά επαγγελματιών, που έως πρότινος θεωρούντο ότι έχουν επαγγελματική διέξοδο στην Ελλάδα, επιλέγουν την επαγγελματική δραστηριότητα σε χώρες της ΕΕ, όπως Γερμανία, Βέλγιο, Σουηδία, Αυστρία, Ολλανδία, Βρετανία ακόμη και Αυστραλία. Εκπαιδευτικοί, γιατροί μηχανικοί, οικονομολόγοι είναι μερικά μόνο από τα επαγγέλματα που έχουν ζήτηση. Ειδικότερα για την Αυστραλία τα επαγγέλματα που σήμερα έχουν ζήτηση είναι: χημικοί, μηχανικοί για τους τομείς της εξορυκτικής βιομηχανίας, ανώτερα διοικητικά στελέχη για επιχειρήσεις, γεωλόγοι, μαθηματικοί, γιατροί παθολόγοι, οφθαλμίατροι, παιδίατροι, δερματολόγοι, φαρμακοποιοί για νοσοκομεία, εκπαιδευτικοί όλων των βαθμίδων, αλλά και για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ηλεκτρολόγοι μηχανικοί, ηλεκτρονικοί και μαραγκοί. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χορήγηση βίζας είναι η γνώση της αγγλικής γλώσσας.

Τη θλιβερή εικόνα της Ελλάδας που ματώνει έρχονται να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία του ΟΑΕΔ, όπου σύμφωνα με πληροφορίες διπλασιάστηκαν οι άνεργοι ή μερικώς απασχολούμενοι που ζήτησαν το 2010 πληροφορίες για διαμονή και εργασία σε χώρες της Ευρώπης. Σήμερα στην ευρωπαϊκή πύλη για την επαγγελματική κινητικότητα, European Job Mobility Portal υπάρχουν αγγελίες για 516.869 κενές θέσεις εργασίας, 546.502 βιογραφικά σημειώματα και 22.666 εγγεγραμμένοι εργοδότες.

Ενδεικτικά ο ΟΑΕΔ παρέχει πληροφορίες για τις προς πλήρωση θέσεις εργασίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ οι ενδιαφερόμενοι να εργαστούν εκτός Ελλάδος μπορούν να αναζητούν θέσεις απασχολήσεως και στις ιστοσελίδες του European Employment Services.

Εργατοπατέρες σε απόγνωση...

Διανύουμε τον ένατο μνημονιακό μήνα με τον πολιτικό χρόνο να τρέχει ιλιγγιωδώς. Με τις εργασιακές σχέσεις κατεδαφισμένες και κάθε κοινωνικό δικαίωμα και αγαθό υφαρπαγμένα από την κυβέρνηση Παπανδρέου η οποία τα έχει εναποθέσει στις προθήκες του νεοφιλελεύθερου σούπερ μάρκετ της προς πώληση, είναι άγνωστο αν ... ως την τέταρτη δόση του δανείου θα υπάρχει κοινωνία και χώρα ώστε να έχει νόημα η επίκληση του δημοσίου συμφέροντος. Τι θα μας πούνε; «Ψοφήστε για να σωθεί η χώρα»; Δεν έχει μείνει και τίποτα για «διαπραγμάτευση».

Την κατάσταση αυτή άλλοι την πρόβλεψαν από πολύ νωρίς και προσπάθησαν να προειδοποιήσουν τον κόσμο, άλλοι προσπάθησαν να την εξωραϊσουν ή να καλλιεργήσουν ελπίδες στις διάφορες κατηγορίες εργαζομένων ότι υπάρχουν περιθώρια διαπραγμάτευσης με την τρόικα ώστε να σωθούν κεκτημένα. Όμως μετά τις εκλογές τα ψέμματα τελείωσαν και η .........συνδικαλιστική βάση της ΠΑΣΚΕ αγρίεψε μπροστά στη στοχοποίηση των ΔΕΚΟ και το άνοιγμα του δρόμου για «εξυγίανση» με συνέπεια τέραστιες εργασιακές και μισθολογικές αλλαγές. Την ώρα που οι συνδικαλιστές της ΔΕΗ, του ΟΣΕ, των αστικών συγκοινωνιών έμπαιναν σε απεργιακό σχεδιασμό παίρνοντας αποστάσεις από την κυβέρνηση, ο Παναγόπουλος έτρεχε να διαπραγματευτεί κρυφά με τον ΣΕΒ και την Κατσέλη για το πόσο μεγάλο θα είναι το παλούκι των επιχειρησιακών συμβάσεων.

Τώρα, μετά από εννιά μήνες κυοφορίας νέων ιστορικών δεδομένων για τη χώρα η ΠΑΣΚΕ, που στο μεταξύ έχει μείνει μόνη κι αμήχανη στο προεδρείο της ΓΣΕΕ, ήρθε να αρθρώσει το αυτονόητο, ότι η εφαρμοζόμενη πολιτική δεν είναι «σοσιαλιστική»! Καλώς ήλθατε στην πραγματικότητα, κύριοι! Φαίνεται ότι τα Θεοφάνεια φέτος δεν πήγαν χαμένα για τους εργατοπατέρες της ΠΑΣΚΕ.

Αλλά ως γνωστόν το τάιμινγκ παίζει ρόλο. Εν προκειμένω το τάιμινγκ είναι πολύ κακό, καθιστώντας αυτή τη δήλωση άκρως κωμική, γελοιοποιώντας αυτούς που την εκφέρουν: και οι πέτρες καταλαβαίνουν εδώ και μήνες ότι αυτή η πολιτική είναι προχωρημένα νεοφιλελεύθερη, η δε κοινωνία, από την οποία η κορυφή της ΠΑΣΚΕ βρίσκεται πολύ μακριά, την υφίσταται κάθε μέρα και πιο έντονα μαζί με τις λοιδωρίες που την συνοδεύουν. Από την άλλη η ίδια η ηγεσία της ΠΑΣΚΕ, που ανέχτηκε, διαπραγματεύτηκε, αποπροσανατόλισε κι εν τέλει συνέπραξε προδίδοντας τους εργαζόμενους, μάλλον δεν δικαιούται να ομιλεί. Αν δεν μπορείς να διασώσεις τον εαυτό σου χωρίς να προκαλείς, καλύτερα μην το κάνεις καθόλου…

by totefteri.blogspot.com

Οι νέοι σου Ελλάδα είναι όμηροι της νύχτας.

Νέοι με όρεξη για ζωή, με ιδέες, με εργατικότητα και όραμα σβήνουν τη φωτεινότητα της ύπαρξής τους καθημερινά σε μαγαζιά νυχτερινής διασκέδασης, καφετέριες και μπαρ. Είναι ένας τρόπος να πιάσουν λεφτά βάζοντας τα όνειρά τους στο ψυγείο με την ελπίδα κάποια στιγμή να αναθερμανθούν στο φως των προσδοκιών τους. Η Ελλάδα πρόσφερε στους φοιτητές της κακή εκπαίδευση, ακριβή πρόσβαση σε αυτή με τα ατελείωτα φροντιστήρια (προέκταση της ανύπαρκτης οργάνωσης της δημόσιας παιδείας) και μετά από όλα αυτά έδειξε το δρόμο της νύχτας ως καταφύγιο στους νέους που τους μεγάλωσε με νεοπλουτίστικα οράματα στη χώρα του ήλιου και των θαυμάτων.

Η πραγματικότητα όμως ήταν διαφορετική από το ψέμα στο οποίο νανουρίστικαν. Η νύχτα αποτελεί τον εργοδότη που υπόσχεται ένα μεροκάματο, σε μια χώρα χωρίς δουλειές, χωρίς ευκαιρίες, χωρίς επενδύσεις, χωρίς υποδομές, χωρίς οργάνωση, χωρίς τεχνογνωσία, χωρίς αξιοκρατία. Μεροκάματο χωρίς ασφάλιση, χωρίς εξασφάλιση και χωρίς αξιοπρέπεια αφού η νύχτα δεν είναι χώρος πνευματικής δραστηριότητας αλλά μάλλον είναι η μοίρα παιδιών που τα έθρεψαν με ψευδαισθήσεις.

Μάτια γεμάτα χρώμα κρύβουν τη λάμψη τους, γιατί η κοινωνία μας κοιμήθηκε επαναπαυμένη σε κατορθώματα παρελθοντικών υπέρ Ελλήνων. Κοιμήθηκε γιατί βρήκε σύνδεση στον εαυτό της με εικόνες του παρελθόντος και πίστεψε ότι καταπίνωντας τους καρπούς της βραχυπρόθεσμα οι θεοί θα βάλουν το χέρι τους για τη διασφάλιση ενός μακροπρόθεσμου κοινού καλού.

Οι νέοι σου Ελλάδα είναι όμηροι της νύχτας. Και όσο και αν πνίγουν τις ανησυχίες τους σε βουβά ξεσπάσματα, δεν τους αξίζει αυτή η σιωπηλή φυλακή. Οι νέοι δεν ευθύνονται για αυτό που τους παραδόθηκε, όμως έχουν την ευθύνη για την κοινωνία του αύριο. Πρέπει να αποδείξουν ότι δεν είναι φορείς της αυτοκαταστροφικότητας. Πρέπει να διεκδικήσουν ένα πιο δίκαιο κόσμο. Τα κλειδιά της απόδρασής τους τα έχουν οι ίδιοι στα χέρια τους, θα αντέξουν το φως της αλήθειας που κρύβεται έξω από το κελί τους;
by totefteri

Ο τσομπάνης, ολομόναχος πια στο μαντρί με τον σκύλο, προσπαθεί να αναγκάσει τα πρόβατα να ξαναγυρίσουν….

Μήνες τώρα ένα αυθόρμητο κίνημα αυτο-οργάνωσης του λαού, του απλού έλληνα πολίτη, βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο μέσος έλληνας πολίτης, αηδιασμένος από τις κομματικές ηγεσίες που άλλα υπόσχονται και άλλα εφαρμόζουν όταν γίνονται κυβέρνηση, εξοργισμένος από την διαφθορά και την ατιμωρησία, δηλαδή την κατάλυση της νομιμότητας, γονατισμένος από τα άδικα βάρη που φόρτωσαν μόνο στις δικές του πλάτες, κρύβοντάς του μάλιστα και τον λογαριασμό των δανείων, απομακρύνεται ταχύτατα από τα κόμματα και τις παρατάξεις και προσπαθεί να οργανωθεί μαζί με άλλους συμπολίτες του. Και να συστήσει έμβρυα αυτόνομων αλλά κυρίως αμεσο-δημοκρατικών οργανώσεων.

Μια τέτοια αυτο-οργάνωση του λαού μακριά από τα κόμματα, και μάλιστα με τέτοιες διαδικασίες άμεσης, δηλαδή αυθεντικής δημοκρατίας, απειλεί ευθέως την εξουσία των ηγεσιών του κομμάτων και του συνόλου του συστήματος εξουσίας στην χώρα μας. Και δίνει και πολύ κακό παράδειγμα και στους λαούς άλλων χωρών που μας παρακολουθούν. Μας παρακολουθούν, να ‘σαστε σίγουροι. Εδώ κοιτάνε. Το κοπάδι φεύγει λοιπόν από το μαντρί και ο τσομπάνης μένει με την γκλίτσα και τον σκύλο μόνος του.

Τον χρόνο που μας πέρασε είχαμε διάφορες τέτοιες προσπάθειες αυτο-οργάνωσης όπως το GetGreeceBack, την Ελεύθερη Κυριακή (σχετικά πρόσφατα), τον Συντονιστή και φυσικά το Δεν πληρώνω, το κίνημα των διοδίων.

Κανένα κόμμα δεν παραστάθηκε σε αυτές τις κινήσεις. Με κανέναν τρόπο. Ενώ θα μπορούσε να προσφέρει ποικίλη υποστήριξη, όπως νομική, τεχνική και οργανωτική. Οχι μόνο δεν παραστάθηκε αλλά οι κινήσεις αυτές αγνοήθηκαν παντελώς από τα κόμματα. Κι όχι μόνο τα κόμματα αλλά και τα κατεστημένα μέσα ενημέρωσης τήρησαν απόλυτη σιγή. Ακρα του τάφου σιωπή. Ούτε κιχ. Για τα ρίβερ πάρτυ θα λέγανε πολύ πολύ περισσότερα. Κι όχι μόνο τα ΜΜΕ. Αλλά και τα φιλικά τους ιστολόγια, που κάνουν την κάθε μικροκομματική εξέλιξη να παίρνει διαστάσεις ανάλογες με την εκστρατεία του μεγάλου Αλεξάνδρου.

Στις παρυφές βέβαια του πολιτικού συστήματος, στην περιφέρειά του, εκεί που και πάλι φτάνει το μακρύ συστημικό του χέρι, είχαμε και ορισμένες προσπάθειες απαξίωσης αυτών των προσπαθειών.

Γενικά η αντίδραση του πολιτικού κατεστημένου, ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ δηλαδή, στις λαϊκές προσπάθειες αυτο-οργάνωσης μακριά από κόμματα, κυμάνθηκε από την αγνόηση και την αδιαφορία ως την απαξίωση.

Μέχρι πρόσφατα. Οταν το κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ των διοδίων άρχισε να γνωρίζει μια εξάπλωση που δεν θα μπορούσε να αγνοηθεί εύκολα. Κι έτσι τώρα άρχισε να διαφαίνεται μια αλλαγή αντιμετώπισης και πολιτικής από το σύστημα απέναντι σε αυτές τις κινήσεις.

Κι όχι φυσικά πως ο κίνδυνος για το σύστημα έγινε συστημικός. Διότι κανένα από αυτά τα κινήματα δεν έβαλε στόχους, από όσο ξέρω τουλάχιστον, αλλαγής του πολιτεύματος στην βάση της υιοθέτησης δημοκρατικών διαδικασιών και μεθόδων όπως είναι η κλήρωση και η λογοδοσία. Οι στόχοι των μέχρι τώρα κινήσεων είναι εστιασμένοι σε συγκεκριμένα ζητήματα. Την ακύρωση του Μνημονίου, το άδικο των διοδίων. Κι όμως το ένστικτο αυτοσυντήρησης του συστήματος το κάνει αισθάνεται τον κίνδυνο που διατρέχει από τέτοιες κινήσεις και πλέον έχει αρχίσει και αντιδρά. Οι ηγεσίες του συστήματος φοβήθηκαν ότι χάνεται ο έλεγχος.

Πρώτη αντίδραση λοιπόν του συστήματος, πριν 3) τσακίσει αυτές τις κινήσεις και 2) τις προβοκάρει, θα είναι η προσπάθειά του να τις καπελώσει. Ω, ναι. Να τις οικειοποιηθεί. Να τις σφετερισθεί. Να τις εμφανίσει ως δικές του. Είναι τόσο παλιές οι προθέσεις, οι σχεδιασμοί, οι μέθοδοι και οι πρακτικές, που είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να κρυφτούν. Αρχαίες συνταγές.

Το ΚΚΕ για παράδειγμα, ενώ αρχικά εναντιώθηκε με το κίνημα των διοδίων, τις μέρες αυτές, μέσω του ΠΑΜΕ, σήκωσε και αυτό τις μπάρες. Και τις επόμενες μέρες μην παραξενευτεί κανείς αν δει και συνδικαλιστές από άλλους χώρους όπως της ΝΔ και του ΠαΣοΚ να “κάθονται κάτω από την μπάρα”. Παρά την μέχρι τώρα αγνόηση του “φαινομένου” Κίνημα των διοδίων που έκλεισε πάνω από ένα χρόνο ύπαρξης. Τώρα που το κίνημα αυτό αποκτά βαρύτητα θα κάνουν το παν για να το αλώσουν και να το ελέγξουν. Διότι κινδυνεύουν πολλαπλώς.

Ματαιοπονία. Ο σπόρος έπεσε.

Θραξ Αναρμόδιος

ΥΓ. Οποιος δεν καταλαβαίνει τι είναι σύστημα (ακόμη) δεν θα καταλάβει ποτέ και παρακαλείται να πάει αλλού να το μάθει. Ας μην τον ταλαιπωρούμε κι ας μην μας ταλαιπωρεί.

by anarmodios