Η Αθήνα είναι Ουγκάντα... διαδώστε το!

Την ίδια ώρα που ο Γιωργάκης παρότρυνε την νεολαία διαδυκτιακα να μείνει στην Ελλάδα, οι γιατροί χωρίς σύνορα που επικεντρώνονται σε αποστολές σε χώρες τριτοκοσμικές,, ανακοίνωσαν τη διακοπή τους για αυτόν ακριβώς το λόγο. «Υπάρχουν εκατοντάδες άστεγοι, χιλιάδες άνθρωποι χωρίς ιατρική περίθαλψη και τροφή», είπαν. Έτσι, αποφάσισαν να δράσουν στην πόλη τους, με όρους του επείγοντος! Όπως έδρασαν στο τσουνάμι της Σρι Λάνκα ή στο σεισμό στην Αϊτή.

Πολλές μεταδοτικές ασθένειες όπως η χολέρα και η φυματίωση, που κάνουν θραύση ειδικά στην Αφρική, είναι ανεξέλεγκτες

Θαυμαστέ την Ελλάδα των σοσιαλιστών, με τα παχιά λόγια, και τις διαδυκτιακες επικοινωνίες τρομάρα τους.

Διαβάστε τι λέει το άρθρο :

Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΔΑΜΑ

Ουρές σχηματίζουν Ελληνες και μετανάστες, άστεγοι και συνταξιούχοι στα Πολυϊατρεία της οργάνωσης των Γιατρών του Κόσμου στην Αθήνα, ζητώντας δωρεάν εξετάσεις και φάρμακα. Οι γιατροί της οργάνωσης αναφέρουν ότι στη σημερινή Αθήνα εξελίσσεται μια «ανθρωπιστική κρίση».

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, είπαν μεταξύ άλλων ότι 11.000 άνθρωποι -ανάμεσά τους αρκετοί Ελληνες πολίτες- επισκέφθηκαν τους τελευταίους μήνες τα Πολυϊατρεία της οργάνωσης, ζητώντας δωρεάν εξετάσεις.

Στη χώρα μας, σύμφωνα με εκτιμήσεις του ΟΗΕ, συνολικά οι μετανάστες (πρόσφυγες, ανήλικοι, αιτούντες άσυλο, νόμιμοι, παράνομοι) αποτελούν το 20% του πληθυσμού. Στην τελευταία απογραφή (2001) της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας ήταν το 11% του πληθυσμού. Σύμφωνα με τον ΟΗΕ αλλά και τη Διεθνή Οργάνωση Μετανάστευσης, το ποσοστό αυτό είναι πολύ υψηλότερο στην Αθήνα, που αποτελεί σημείο συγκέντρωσης. Από τα δύο εκατομμύρια μόνον οι 100.000 έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα κι άλλοι περίπου 50.000 έχουν υποβάλει αιτήματα ασύλου προς εξέταση. Από τους 100.000 που είχαν νομιμοποιητικά έγγραφα το 2005, αρκετοί δεν κατάφεραν να τα ανανεώσουν διότι δεν συγκέντρωσαν τα απαιτούμενα ένσημα. Ενδεικτικό είναι ότι 600 αιτήσεις για επαναπατρισμό παραμένουν σε αναμονή. Συνεπώς, πολλές χιλιάδες άνθρωποι ζουν παράνομα, μεταφέροντας αντίστοιχο αριθμό προβλημάτων.

Ο γιατρός Γ. Μουζάλας ανέφερε ότι «Φινλανδοί και Νορβηγοί υπουργοί επισκέφθηκαν τα γραφεία των Γιατρών του Κόσμου, με σκοπό τη δημιουργία ανθρωπιστικών ιατρικών αποστολών και βοήθειας από τις βόρειες χώρες προς την Ελλάδα, όπως ακριβώς έκαναν οι Ελληνες μέχρι σήμερα στην Ουγκάντα».

Τα μέλη της ιατρικής οργάνωσης υποστήριξαν ότι «υπάρχει σκοπιμότητα για την έλλειψη καταγραφής των ανθρώπων που ζουν παράνομα. Για τις Αρχές δεν υπάρχουν όλοι αυτοί που κοιμούνται ή ουρούν στην πόρτα μας».

Χαρακτηρίζοντας άκρως επικίνδυνο το φαινόμενο αστέγων (Ελλήνων και μεταναστών) που δεν έχουν πρόσβαση στην υγεία, προτείνουν τη συνεργασία δημοτικών ιατρείων με τα πολυϊατρεία οργανώσεων και την Εκκλησία ώστε να καλυφθούν οι πρωτοβάθμιες ανάγκες περίπου 100.000 ανθρώπων και να αποσυμφορηθούν τα νοσοκομεία.

Προτείνουν επίσης τη δημιουργία «καταφυγίων νύχτας» στις γειτονιές (χωρητικότητας 100-200 ατόμων) «ώστε ν' αδειάσουν τα πεζοδρόμια» και απευθύνουν έκκληση στους πολίτες να προσφέρουν κουβέρτες, σλίπινγκ-μπαγκ και μπουφάν, για να διανεμηθούν σε οικογένειες με μικρά παιδιά που κοιμούνται στο δρόμο.»

by Anemos

Κηφηνείον «Η Ωραία Ελλάς» ...

Του Σαράντου Καργάκου, Συγγραφέως - Φιλολόγου - Ιστορικού

Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ.

Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ...εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά.

Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ότι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδόθησαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε καί διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή πού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμιά εργασία από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές... Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» πού κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή πού ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής πού έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν. Γι' αυτό τουμπάραμε..

Κάποτε έγραφα πώς η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ' όχι διάθεση για δουλειά.

Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, πού πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες πού είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρ' όλο πού γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους. Τούτη η παιδεία, πού όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς. Oχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσουμε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία.

Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τί να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ πού καταπίνει σελίδες σαν χάπια και πού θεωρεί ως σωστό ότι γράφει το σχολικό. Το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.

Τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» πού πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά.

Ακούω πώς δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία πού προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα πού προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα πού μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου - μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία!

Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες πού ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- πού προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά; Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς καί Ουκρανούς. Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος.

Οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών πού την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων πού την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία πού ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», οπού «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε ... αγροτικό! Τώρα, όμως, πού έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Που να φθάσουν και τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flen-tium (-κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flen-tium (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας πού θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία πού εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, πού τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη πού τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά! Είναι θλιβερή η εικόνα πού παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, πού, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά πού λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», πού πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα πού οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απ' έξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».

Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων πού κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών πού θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς;

Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, πού δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν πού προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, πού πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κώνειου πού χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...

Λυπάμαι πού θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτεψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματα της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.

Ένα κείμενο του κ. Σαράντου Καργάκου το οποίο γράφτηκε πρίν 4 χρόνια.
by grizosgatos

Jean-Claude Trichet: Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΗΜΕΡΑ.

Όσοι αναρωτιούνται τι είναι η παγκόσμια διακυβέρνηση, αν υπάρχει ή αν είναι μυθοπλασία, καλό θα ήταν να διαβάσουν τα πρακτικά από την προσφώνηση του κ. Τρισέ στο συμβούλιο εξωτερικών υποθέσεων στη Νέα Υόρκη πριν μερικούς μήνες...

Νομίζω ότι θα σας λυθούν πολλές απορίες.

Για όσους δεν γνωρίζουν Αγγλικά, θα παραθέσω δική μου μετάφραση των σημαντικότερων - κατα τη γνώμη μου - σημείων.

Δεν είμαι επαγγελματίας μεταφραστής αλλά νομίζω ότι το νόημα αποδίδεται αρκετά καλά από το παρακάτω κείμενο (αναρτημένο στο επίσημο site της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών) στο οποίο αναφέρει ο κ. Τρισέ όχι ότι ΘΑ έχουμε παγκόσμια διακυβέρνηση (όπως πολλοί φοβόμαστε) αλλά το πως η παγκόσμια διακυβέρνηση (που προφανώς ήδη έχουμε) ανταποκρίθηκε στην κρίση. Στο κείμενο αναφέρεται με σαφήνεια ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών - που θυμίζω εδώ ότι είναι πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου και όχι δημοσίου όπως πολλοί νομίζουμε - και των υπολοίπων διεθνών ιδρυμάτων στην παγκόσμια διακυβέρνηση. Μην ψάχνετε για Ιλουμινάτι, Σιωνιστές, Αντίχριστο. Ο εχθρός μας είναι οι κεντρικές τράπεζες και το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ.

Βασική προσφώνηση από τον κ. Jean-Claude Trichet, Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο συμβούλιο εξωτερικών υποθέσεων, Νέα Υόρκη 26 Απριλίου 2010...

Κυρίες και Κύριοι, Είναι για μένα πραγματικά ευχάριστο να ξαναβρίσκομαι μαζί σας στο συμβούλιο εξωτερικών υποθέσεων.

1. Γιατί χρειαζόμαστε παγκόσμια διακυβέρνηση.

Υπάρχουν διάφοροι ορισμοί της παγκόσμιας διακυβέρνησης στην οικονομική σφαίρα. Προτείνω ο όρος παγκόσμια διακυβέρνηση να ανταποκρίνεται όχι μόνο σε υπερεθνικά ιδρύματα - συμπεριλαμβανομένων των διεθνών χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων - αλλά και στις ανεπίσημες ομάδες που δημιουργήθηκαν σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτές οι ανεπίσημες ομάδες (G7, G10, G20 κ.λ.π.) είναι κομβικής σημασίας για την βελτίωση του παγκόσμιου συντονισμου σε περιοχές όπου η διαδικασίες λήψης αποφάσεων παραμένουν εθνικές - είτε βοηθωντας στην εφαρμογή των συμφωνηθέντων μέτρων είτε διευκολύνοντας όπου ταιριάζει τον συντονισμό των οικονομικών μακρο-πολιτικών.

2. Πως η παγκόσμια διακυβέρνηση αναπτύχθηκε κατα τη διάρκεια της παγκόσμιας κρίσης.

Επιτρέψτε μου να εστιάσουμε στο πως αναπτύχθηκαν τα όργανα παγκόσμιας διακυβέρνησης κατα τη διάρκεια της κρίσης.

Συνεργασία κεντρικών τραπεζών

Μια διάσταση της διεθνούς συνεργασίας που θεωρώ ότι δούλεψε ιδιαίτερα αποδοτικά κατα τη διάρκεια της κρίσης είναι το γεγονός ότι μεταξύ των κεντρικών τραπεζών - και των αμφίδρομων και των συνδεδεμένων δια μέσω των επιτροπών Besel. (σ.σ. δεν ξέρω τι σημαίνουν οι όροι)

Αυτή η ιδρυματοποιημένη συνεργασία εξασφαλίζει έναν απεριόριστο βαθμό συνεργασίας, για παράδειγμα στην διασυνοριακή παροχή ρευστότητας - το δίκτυο των προσωρινών ανταλλαγών συναλλάγματος ή ρέπος έστησε μια αμφίδρομη επικοινωνία μεταξύ των τραπεζών όπως η FED και η κεντρική ευρωπαϊκή τράπεζα.

Η ίδια η παγκόσμια τράπεζα (BIS) είναι μπροστά από τις εξελίξεις έχοντας την ικανότητα να βλέπει τις δυσβάσταχτες τάσεις στον οικονομικό τομέα και πιο γενικά μιλώντας στην παγκόσμια οικονομία - όπως η υποτίμηση του κινδύνου και η εκτεταμένη αύξηση της πίστωσης - που οδήγησαν τελικά στην κρίση. Θα μπορούσε .....

Ρυθμιστική κερδοσκοπία. (Regulatory arbitrage = κερδοσκοπία από τη ρύθμιση)

Αλλά καθώς πολλές πτυχές της παγκόσμιας διακυβέρνησης φαίνεται να έχουν περάσει τη σκληρή δοκιμή της παγκόσμιας κρίσης, πρέπει να θυμόμαστε και τα ελλατώματα που συνέβαλαν από την αρχή στη δημιουργία συνθηκών για να δημιουργηθεί η κρίση.

Ενα είναι η έλλειψη συντονισμού στην τραπεζική ρύθμιση (της ρευστότητας) που ήταν διάχυτη πριν την κρίση και ενθάρρυνε τα οικονομικά ιδρύματα να εμπλακούν σε μεγάλο βαθμό σε ρυθμιστική κερδοσκοπία.

Αυτό ήταν το αναπόφευκτο αποτέλσμα του γεγονότος ότι ενώ οι οικονομικές προσευχές παγκοσμιοποιούνταν και παρά τις αξιέπαινες προσπάθειες της επιτροπής Basel όσον αφορά στον τραπεζικό τομέα, η οικονομική ρύθμιση παρέμενε κυρίως εθνική, με μόνη μια ασθενή συνεργασία σε διεθνές επίπεδο.

Η δραματική μπλα μπλα

Παγκόσμιες ανισότητες

Αλλη μία ανεπάρκεια που πρέπει να διευθετηθεί στο μέλλον είναι η ανεπαρκης ενασχόληση των μακροοικονομικών πολιτικών με το θέμα της μεσοπρόθεσμης σταθερότητας και αντοχής. Αυτό οδήγησε σε ασταθείς ανισότητες μεταξύ των πλούσιων και των φτωχών χωρών πριν την κρίση.

Παρά το γεγονός ότι υπήρξαν προειδοποιήσεις από φορείς όπως το ΔΝΤ για το ρίσκο μιας αποδιοργάνωσης όπου δεν υπάρχει αποτελεσματικός μηχανισμός να επηρεάσουμε τις μακροοικονομικές και δομικές πολιτικές σε χώρες κλειδιά όπου αυτές οι πολιτικές φαίνονται ασταθείς από τη σκοπιά της παγκόσμιας οικονομικής σταθερότητας. Αυτό πρέπει να αλλάξει - και απαιτεί εργασία από διεθνή ιδρύματα σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές.

3. Η επανάσταση της παγκόσμιας διακυβέρνησης.

Να δούμε τώρα πως εμπλέκεται η παγκόσμια διακυβέρνηση μετά την κρίση.

Ο στόχος της διεθνούς συνεργασίας έχει σημαντικά διευρυνθεί. Μετά τις πρώτες διστακτικές αντιδράσεις, οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν ευρέως συντονισζόμενες πολιτικές, και εντός της Ε.Ε., και σε παγκόσμιο επίπεδο υπο την αιγίδα των G20. Και οι κεντρικές τράπεζες ήταν σε θέση να αναλάβουν γρήγορη, αποφασιστική και συντονισμένη δράση.

Αλλα η κρίση ανέδειξε επίσης τα κενά του συστήματος παγκόσμιας διακυβέρνησης στο επίπεδο της αποτελεσματικότητας και της νομιμότητας - που πρέπει να καλυφθούν. Αυτό μπορεί να γίνει - στην πραγματικότητα γίνεται - με ενδυνάμωση των εξουσιών των υφιστάμενων διεθνών ιδρυμάτων και με ρύθμιση των υφιστάμενων - ή με δημιουργία νέων - ανεπίσημων φόρουμ.

Επιπλέον το σύστημα κινείται αποφασιστικά προς γενικευμένη παγκόσμια διακυβέρνηση σε επίπεδο πρωθυπουργών, κυβερνητών, και προέδρων. Δεύτερον η εδραίωση της παγκόσμιας συνάντησης των διευθυντών των κεντρικών τραπεζών υπο την αιγίδα της παγκόσμιας τράπεζας ως το ανώτατο όργανο παγκόσμιου συντονισμού των κεντρικών τραπεζών. Τρίτον, η επέκταση των εξουσιών του Συμβουλίου παγκόσμιας Σταθερότητας.

Επιτρέψτε μου να αναφερθώ συνοπτικά.

Η εξέλιξη των G20

Μια ειδοποιός διαφορά αυτής της κρίσης είναι το γεγονός ότι ξέσπασε στην καρδιά του συστήματος.

Παρ΄όλο που οι αναπτυσσόμενες χώρες επηρεάστηκαν σημαντικά, βλέπουμε ότι το συνολικό αποτέλεσμα είναι πηγή δύναμης της παγκόσμιας οικονομίας. Για το λόγο αυτό δε μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός του σημαντικού οικονομικού ρόλου που παίζουν και της σημασίας της πλήρους ενσωμάτωσης τους στα ιδρύματα παγκόσμιας διακυβέρνησης κυρίως στην G20.

Εδόθησαν οδηγίες στο ΔΝΤ επάνω στα επόμενα βήματα της διαδικασίας που θα οδηγήσει σε προτάσεις και συστάσεις πολιτικές για να επιτευχθεί ο κοινός στόχος της δυνατής, ανθεκτικής και ισορρπημένης ανάπτυξης. οδηγίες πολιτικές Καθοδήγηση

Αφού η διαδικασία αυτή ανήκει στα μέλη της G20, και δεδομένου ότι περιλαμβάνει όχι μόνο τους πρωθυπουργούς και τους κυβερνήτες αλλά και τους αξιωματούχους και αυτό επιβεβαιώνει τη δυνατή δέσμευση σε παγκόσμιο επίπεδο για μεγαλύτερη καθοδήγηση στην λήψη οικονομικών αποφάσεων.

Περαιτέρω ενδυνάμωση της συνεργασίας μεταξύ κεντρικών τραπεζών.

Στο πεδίο της συνεργασίας μεταξύ των κεντρικών τραπεζών το κύριο όργανο είναι το Παγκόσμιο Οικονομικό Συνέδριο. (GEM) που μαζεύει τους επικεφελείς της παγκόσμιας τράπεζας στο Basel. Τα προηγούμενα χρόνια το συνέδριο αυτό περιλάμβανε 31 κυβερνήτες σαν μόνιμα μέλη καθώς και κυβερνήτες που συμμετείχαν εκ περιτροπής. Το GEM στο οποίο συμμετέχουν οι διοικητές των κεντρικών τραπεζών των αναδυόμενων οικονομιών έχει γίνει το κύριο όργανο παγκόσμιας διακυβέρνησης σε επίπεδο κεντρικών τραπεζών.

Το GEM έχει γίνει ένα πολύ σημαντικό συνέδριο για την διοίκηση ....

Ενδυνάμωση Ιδρυμάτων.

Η κάθαρση μας τελείωσε. ...

Θα ήθελα να συμφωνήσω με την κυβερνητική πολιτική αλλά ο απλός μου νους δεν το επιτρέπει.

Η κυβέρνηση (υπό την τρόικα) εκτός του ότι υποθηκεύει το μέλλον της χώρας κινείται και σε εντελώς λάθος δρόμο.

‘Όταν θέλεις να σβήσεις μια πυρκαγιά δεν το προσπαθείς ρίχνοντας με το σταγονόμετρο αλλά με την πυροσβεστική μάνικα, πολύ δε περισσότερο δεν ρίχνεις βενζίνα αλλά νερό.

Αφαιρώντας εισόδημα και μάλιστα από μισθωτούς και συνταξιούχους χρησιμοποιείς το σταγονόμετρο ενώ παίρνοντας πίσω τα κλεμμένα χρησιμοποιείς την μάνικα.

Οι πολίτες όταν βλέπουν, την ατιμωρησία των υπεύθυνων για το σημερινό μας χάλι, δεν μπορούν να συμφωνήσουν με τα μέτρα που έλαβε η κυβέρνηση και ακόμη περισσότερο μ’ αυτά που θα πάρει μετά την 14η Νοεμβρίου.

Οι υπεύθυνοι όχι μόνο πίνουν στην υγεία των «κορόιδων», όχι μόνο μένουν ατιμώρητοι αλλά γίνεται προσπάθεια επαναφοράς τους στην κεντρική πολιτική σκηνή. Θα δούμε στο προσεχές μέλλον επαναφορά των εκσυγχρονιστών του Σημίτη και άλλων πολύ «επιτυχημένων» στην κυβέρνηση, που θα προκύψει μετά τον φημολογούμενο δομικό ανασχηματισμό αν δεν καταρρεύσει η κυβέρνηση απ’ την λαϊκή δυσαρέσκεια και οδηγηθούμε σε πρόωρες εκλογές.

Η παραπομπή για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, με δεδομένη την παραγραφή και την έλλειψη στοιχείων που να αποδεικνύουν ζημιά του δημοσίου, είναι παραπλανητική για να αμβλύνει το κλίμα. Για τα σκάνδαλα που «ο κόσμος το ’χει τούμπανο και ‘μεις κρυφό καμάρι» ούτε κουβέντα.

Έχω υποστηρίξει ότι τυχόν προσφυγή στις κάλπες δεν γίνει με ατζέντα την τιμωρία όσων εμπλέκονται στα σκάνδαλα. Οι εκλογές αν γίνουν θα έχουν σαν βασικό θέμα την χρεοκοπία ή όχι.

Πολλοί αρθογράφοι και πολιτικοί αναλυτές, υποστηρίζουν ότι η κυβέρνηση διαθέτει μεν την δεδηλωμένη στο κοινοβούλιο αλλά έχει χάσει την υποστήριξη του μεγαλύτερου μέρους του λαού. Ακόμη η κυβέρνηση δεν έχει δημοκρατική νομιμοποίηση για τις υπογραφές του μνημονίου και των άλλων συμφωνιών με την τρόικα, κάτι που υποστήριξε και ο Καστανίδης, υπουργός της κυβέρνησης. Αυτά ενώ είναι γνωστά στη ΝΔ κωφεύει και αδιαφορεί. Η αναγκαιότητα προκύρηξης πρόωρων εκλογών δεν είναι θέμα μόνο του πρωθυπουργού αλλά και της έλλειψης εμπιστοσύνης του λαού σ’ αυτόν. Οι δημοσκόποι μας παρουσιάζουν ένα πολύ μεγάλο ποσοστό πολιτών που δεν θέλουν εκλογές. Αυτό γίνεται γιατί οι πολίτες είναι κάτω από καθεστώς τρομοκράτησης και η ΝΔ σαν το κόμμα που δυνητικά μπορεί να γίνει κυβέρνηση αρνείται πεισματικά να ζητήσει εκλογές. Αυτό εκλαμβάνεται απ’ τους πολίτες ότι η ΝΔ δεν έχει σχέδιο για τη λύση των οικονομικών κυρίως προβλημάτων. Η Ελληνική κοινωνία βλέπει με δυσπιστία τις συμμαχικές κυβερνήσεις και ταυτόχρονα γνωρίζει ότι και μετά από τις πρόωρες εκλογές η συμμαχική κυβέρνηση που θα προκύψει θα κινηθεί περίπου στον ίδιο δρόμο με την σημερινή. Ο Σαμαράς και η ΝΔ στα λόγια δεν στηρίζουν το μνημόνιο, στην πράξη και το στηρίζουν και θα το ψήφιζαν αν υπήρχε ανάγκη. Φυσικά η ΝΔ δεν νομίζω ότι έχει βλέψεις να πάρει μέρος σε κυβέρνηση συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ αλλά κομμάτια της πολυδιασπασμένης ανανεωτικής αριστεράς θα ήταν πρόθυμα. Το καθαρά αντιμνημονιακό κόμμα δυστυχώς είναι μόνο το ΚΚΕ.

Αν η ΝΔ εξακολουθήσει αυτή την πολιτική θα συρρικνώνεται μαζί με το ΠΑΣΟΚ δίνοντας έτσι χώρο ανάπτυξης του κόμματος της Ντόρας που τα ΜΜΕ και οι δημοσκόποι θα ανεβάσουν σε διψήφια νούμερα. Η τύχη του υπό ίδρυση κόμματος προδιαγράφεται κακή αφού οι μέχρι σήμερα πολιτικοί που δηλώνουν την επιθυμία να προσχωρήσουν σ’ αυτό δεν χαίρουν και της εμπιστοσύνης των πολιτών, είναι ήδη φθαρμένοι. Άλλο δημοσκοπήσεις και άλλο κάλπη.

Στο χώρο του παραδοσιακού κέντρου δημιουργείται ένα κενό που μάλλον θα το καλύψει άλλο κόμμα που θα δημιουργηθεί κατόπιν των πολιτικών ζυμώσεων που υπάρχουν στην Ελληνική κοινωνία. Σε περίπτωση που γίνει κάτι τέτοιο πιστεύω θα ισορροπήσει το πολιτικό σύστημα. Η κάθαρση αποτελεί όνειρο απραγματοποίητο, κάθαρση επί της ουσίας θα γίνει με την περιθωριοποίηση των υπεύθυνων για το σημερινό χάλι.

Ο Κλεισθένης γράφει στην "Ιδεοπηγή".

e koutsombola...

Ακόμη και αγνοώντας την καταπάτηση του ιδιωτικού απορρήτου σε βαθμό που συνιστά παραβίαση ανθρώπινων δικαιωμάτων, αδυνατώ να αντιληφθώ με ποιο περίεργο τρόπο το συγκεκριμένο μέτρο θα μειώσει τη φοροδιαφυγή. Το ότι φοροδιαφεύγει ο οδοντίατρός σου το ξέρεις όταν δεν σου κόβει απόδειξη, δεν χρειάζεται να δεις τα εισοδήματα που δηλώνει για να το καταγγείλεις, αν ήθελες να κάνεις κάτι τέτοιο. Ίσως βέβαια να είσαι κάποιος ερασιτέχνης ντετέκτιβ/ρουφιανόμουτρο που μόλις σου συστήσουν κάποιον με πισίνα ή καλό αυτοκίνητο σπεύδεις στην ιστοσελίδα του taxisnet για να δεις τη φορολογική του δήλωση. Είναι η απάντηση στην ανικανότητα και τη διαφθορά του κράτους το πανεθνικό ξεκατίνιασμα;

.Το κοινωνικό και άλλο κόστος το σκέφτηκε κάποιος; Μπορώ να σκεφτώ αναρίθμητες παρενέργειες χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια. Εργοδότες που εξετάζουν την περιουσιακή κατάσταση των υπαλλήλων τους ή υποψήφιων υπαλλήλων, εγκληματίες που εξετάζουν την περιουσιακή κατάσταση των υποψήφιων θυμάτων τους, τραπεζίτες, ασφαλιστικές εταιρείες και άλλοι «ενδιαφερόμενοι» που τσεκάρουν πελάτες ή πιθανούς πελάτες, φιλίες να καταστρέφονται επειδή κάποιος αρνήθηκε να δανείσει με τη δικαιολογία ότι δεν έχει ενώ… Για αυτό άκουσα να λένε ίσως την ανοησία περί περιορισμού του αριθμού των ατόμων που θα μπορείς να ελέγξεις σε ένα ορισμένο διάστημα. Η γελοιότητα στην εξουσία.

Με προβληματίζει ότι τέτοια πράγματα λέγονται τόσο εύκολα, με προβληματίζει ότι η αντίδραση δεν είναι περισσότερο καθολική. Μήπως τα ριάλιτι τύπου Μπιγκ Μπράδερ κάνανε καλά τη δουλειά τους; Ποιος θέλει να κρατά τις υποθέσεις του για τον εαυτό του αν δεν είναι ύποπτος; Φαίνεται ότι έχουμε εθιστεί στην ιδέα ότι όποιος ακολουθεί το «τα εν οίκω μη εν δήμω» είναι σίγουρα ένοχος για κάτι. Μήπως όμως και η τρομολαγνεία που καλλιεργείται συστηματικά δεν μας έχει κάνει όλους καχύποπτους και πρόθυμους να υποβληθούμε σε δημόσιο ξεβράκωμα, απαιτώντας το και από τους άλλους;

Κοινωνική πίεση… λες και ντρέπεται σήμερα κάποιος αν μάθει ο κύκλος του ότι φοροδιαφεύγει... ή ότι έχει αυθαίρετο ή ότι γενικά παραβιάζει κάποιο νόμο. Πολλοί υπερηφανεύονται για αυτό και αν κάποιος μπορεί να φοροδιαφύγει αλλά δεν το κάνει σχεδόν δεν τολμά να το πει για να μην βαπτιστεί με τον γνωστό εθνικό μας χαρακτηρισμό. Βέβαια, όλες οι κουτσομπόλες και οι - ενδεχομένως όχι λιγότεροι - κουτσομπόληδες και γενικά οι αδιάκριτοι θα ανάβουν λαμπάδες στον Παπακωνσταντίνου.

Είναι εγκέφαλοι με πτυχία που τα σκέπτονται αυτά; Ελπίζω βέβαια ότι είναι απίθανο να περάσει ένα τέτοιο μέτρο ακόμη και αν το προσπαθήσουν, αλλά είναι δυνατόν με την ελπίδα να μαζέψουν ένα κάποιο ποσό να καταργείται καθολικά το ιδιωτικό απόρρητο, ένα βασικό συστατικό του σεβασμού της προσωπικότητας όπως τη νοεί ο πολιτισμός μας; Γενικά, δεν πιστεύω στη διαπόμπευση ως ποινή σε μια πολιτισμένη κοινωνία, ακόμη και για καταδικασθέντες ενόχους, όπως και στη σωματική τιμωρία. Αρκεί και με το παραπάνω να λειτουργεί σωστά το κράτος και οι παραβάτες να συλλαμβάνονται και να τους επιβάλλονται οι ανάλογες αστικές ή ποινικές κυρώσεις. Τι θα ακολουθήσει; Τα ραβδίσματα ή το δημόσιο μαστίγωμα;

Για άλλη μια φορά αναρωτιέμαι αν αυτοί που μας κυβερνούν είναι εντελώς ηλίθιοι ή αν τελικά έχουν δίκιο αυτοί που λένε ότι υπηρετούν σκοτεινούς σκοπούς. Ίσως πάλι να εντάσσονται όλα αυτά στην προσπάθεια να μας μετατρέψουν όλους σε άμισθους δημοσίους υπαλλήλους, όπως και με την εξοντωτική διαδικασία online καταχώρισης των αποδείξεων μία-μία, με το ΑΦΜ της επιχείρησης που έχει εκδώσει κάθε απόδειξη (θα το αποφυγουμε άραγες αυτό;).

Όπως και να έχει, ο ολοκληρωτισμός φαίνεται να παίρνει το πάνω χέρι, χωρίς ερπύστριες και δράματα, αλλά με τρέλα και κορδέλα.

Προσωπικά, δεν έχω κανένα ενδιαφέρον να τσεκάρω τη φορολογική δήλωση οποιουδήποτε… εσύ;

Συστεμική συγχορδία στήριξης της κυβέρνησης του μνημονίου.

Έχουν γίνει πολλά σχόλια και αναλύσεις σχετικά με την «διακαναλική» συνέντευξη του πρωθυπουργού. Ένα παραπάνω από ένα απλό πολίτη δεν βλάπτει.

Η αλήθεια είναι ότι δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός σχολιαστής με πτυχία για να αντιληφθεί την συμπαιγνία πολιτικάντηδων όλων των κομμάτων και των ΜΜΕ σε βάρος του λαού.

Οι επικρίσεις μερικών δημοσιογράφων, για την επιλογή των ερωτήσεων απ’ τους συναδέλφους τους, που μετείχαν στο «θέατρο», συγνώμη στην συνέντευξη ήθελα να πω του πρωθυπουργού, έγιναν για λόγους ανταγωνισμού.

[[Αλήθεια γιατί αποκλείστηκε ο Αλέξης των ΗΠΑ;;; Τον έφαγε η ξανθιά; και μετά λέμε ότι οι ξανθιές είναι χαζές. Ο Πεταλωτής άμα σκηνοθετήσει ταινία θα πουλιέται σαν υπνωτικό μεγάλης αποτελεσματικότητας και διάρκειας, πολύ ταλέντο αυτό το παιδί.]]

Το βασικότερο όλων δεν ήταν οι εύστοχες ή όχι ερωτήσεις αλλά η ανυπαρξία απαντήσεων.

Το δεν απαντώ ή απαντώ με τρόπο ώστε κανένας να μην καταλαβαίνει, είναι η συνηθισμένη τακτική των πολιτικάντηδων.

Όλα τα παραπάνω τα ακούσαμε από τους σχολιαστές.

Αυτό που θέλω εγώ να επισημάνω είναι το εξής:

Ο κατατρομαγμένος πρωθυπουργός, σε μια στιγμή ειλικρίνειας, (μάλλον του ξέφυγε), είπε ότι αν τα πράγματα οδηγηθούν σε αδιέξοδο, θα προσφύγει σε εθνικές εκλογές.

Ρωτήθηκε επανειλημένα τι εννοεί αλλά κατά την προσφιλή τακτική του δεν απάντησε.

Το σοβαρό θέμα που προκύπτει είναι ότι όλοι μαζί δηλαδή πολιτικάντηδες και τα ΜΜΕ επέμεναν και επιμένουν ότι τυχόν καταψήφιση των εκλεκτών του ΠΑΣΟΚ στις αυτοδιοικητικές εκλογές δεν σημαίνουν και πτώση της κυβέρνησης. Η κυβέρνηση διαθέτει άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία γιατί να πάμε σε εθνικές εκλογές;

Μπράβο !!!! Αναλυταράδες μου !!!!

Στη δημοκρατία η δεδηλωμένη αποτελεί επιβεβαίωση της στήριξης της κυβέρνησης απ’ τους βουλευτές, παρ’ όλα αυτά αν η κυβέρνηση χάσει την στήριξη του λαού πέφτει σαν χάρτινος πύργος ακόμη και αν έχει άνετη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Αν η οποιαδήποτε κυβέρνηση, χάσει την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος, όχι μόνο πρέπει να παραιτηθεί και να προκυρήξει εθνικές εκλογές αλλά η παραμονή της στην εξουσία είναι αντιδημοκρατική και επικίνδυνη.

Προ αυτού του φόβου δηλαδή τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών να καταδείξουν αναντιστοιχία της λαϊκής βούλησης με τις κυβερνητικές πράξεις, άρχισαν τα παπαγαλάκια, (που πήραν πρώτα χαμπάρι την κακοτοπιά), να προπαγανδίζουν χωρίς να ντρέπονται ότι αν πχ δεν εκλεγεί ο Σγουρός δεν σημαίνει και τίποτε το τραγικό, αν εκλεγεί ο Ψωμιάδης δεν σημαίνει αποδοκιμασία της κυβέρνησης.

Οι ινστρούχτορες της ΝΔ δεν θέλουν εθνικές εκλογές τώρα, γιατί το ΠΑΣΟΚ θα υποστεί μεν ήττα αλλά θα παραμείνει ένα μεγάλο κόμμα εξουσίας.

Περιμένουν η φθορά του να είναι τόσο μεγάλη που να το διασπάσει, απομακρύνοντάς το απ’ τη δυνατότητα για πολλά χρόνια, να ξανασχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Έτσι η ΝΔ θα είναι η μόνη πολιτική δύναμη και θα αποτελέσει,πιστεύουν), την μόνη διέξοδο για τους πολίτες.

Τα υπόλοιπα κόμματα δεν θέλουν τώρα εθνικές εκλογές γιατί κανένα κόμμα δεν θα συγκεντρώσει ικανή πλειοψηφία, για σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης. Αυτό σημαίνει ότι δύο ή περισσότερα κόμματα, θα πρέπει να συνεργαστούν. Κανένα όμως δεν θέλει να μετέχει σε μια κυβέρνηση, που θα χρεοκοπήσει τη χώρα ή θα πάρει τόσο σκληρά μέτρα, που όλοι οι μετέχοντες σ’ αυτή θα χαθούν πολιτικά για πάντα. Η ΝΔ δεν θα πάρει μέρος σε συμμαχική κυβέρνηση, προφασιζόμενη τις μεγάλες της ιδεολογικές διαφορές με το ΠΑΣΟΚ. Αυτό περνάει εύκολα στους ψηφοφόρους της αλλά και στους υπόλοιπους πολίτες.

Το ΠΑΣΟΚ και ο Παπανδρέου είναι άσχημα στριμωγμένοι γι’ αυτό ανέλαβε ο Μητσοτάκης να δηλώσει ότι η κυβέρνηση οδεύει μεν σε σωστό δρόμο, (εννοεί τον δικό του δρόμο, αυτό κι’ αν ήταν καρφί για τον Παπανδρέου, τον βάπτισε νεοφιλελεύθερο), αλλά πρέπει να σχηματισθεί μια κυβέρνηση που να περιέχει πολιτικούς και από άλλους χώρους πιθανό και ανθρώπους της αγοράς ή τεχνοκράτες (να δω το Μίχαλο αγκαλιά με τον Παπανδρέου και τι στον κόσμο).

Φυσικά το τσακάλι (κόρη του Μητσοτάκη βλέπετε) δήλωσε ότι τυχόν συμμετοχή της σε τέτοιου τύπου κυβέρνηση θα γίνει μετά τις εθνικές εκλογές.

Σαν άνθρωπος ο Παπανδρέου μπορεί να είναι συμπαθής σε πολλούς αλλά το στρίμωγμά του θα τον οδηγήσει στα νύχια του Μητσοτακαίικου και «κλαύτα Χαράλαμπε». Ο Μητσοτάκης είναι σαν το σκαμπό που κάθε φορά σκοντάφτεις πάνω του το μετακινείς λίγο πιο ‘κει και ξανασκοντάφτεις αργότερα.

Υπάρχει όμως και ο ξενοδόχος και όσοι κανονίζουν χωρίς αυτόν «πλανώνται πλάνην οικτρά», αυτός φυσικά είναι ο κυρίαρχος λαός, που όπως πιστεύω θα δώσει τέτοια λύση που τα όνειρα των πολιτικάντηδων θα σβήσουν.

Τα τρυκ των δημοσκοπήσεων και η προπαγάνδα των ΜΜΕ δεν μπορούν να επηρεάσουν το εκλογικό σώμα γι’ αυτό όλοι τρέμουν το αποτέλεσμα των αυτοδιοικητικών εκλογών.

Ο Παπανδρέου θα έχει χειρότερη κατάληξη απ’ τον «κουρασμένο και μουγκό» Καραμανλή και αυτό γιατί υπάρχει πιθανότητα να μη προχωρήσει σε εθνικές εκλογές και να φορτωθεί όλη τη δυσαρέσκεια και το μένος της Ελληνικής κοινωνίας.

Κουίζ: Ποιοι τρίβουν τα χέρια τους και παρακαλάνε για την πτώση του Παπανδρέου;;; Μπορεί και ο Βενιζέλος αλλά δεν εννοώ αυτόν, ποιους εννοώ;;;;

by Ideopigi

Είσαι ψευδώνυμος μπλογκερ και ανησυχείς για τυχόν νομικές συνέπειες?

Διαβάζοντας αυτό το ποστ θα καθησυχασθείς…

Η κυβέρνηση προκήρυξε δημόσια διαβούλευση με την οποία πολλοί υποπτεύονται ότι μαγειρεύεται νέος «μπλογκο-νόμος»… Σύμφωνα με το κείμενο σχολιασμού της διαβούλευσης, «στόχος είναι η διαφάνεια και οι καθαροί κανόνες για τη δημιουργία ενός πλαισίου λειτουργίας και ανάπτυξης των διαδικτυακών μέσων ενημέρωσης και επικοινωνίας, τη θεμελίωση της πολυφωνίας, την έννομη σχέση με την πολιτεία και την κοινωνία, την τήρηση της δεοντολογίας και της ελεύθερης έκφρασης». Οι παραπάνω υπογραμμισμένες λέξεις και εκφράσεις, προβληματίζουν τους μπλογκερς ότι παραπέμπουν σε μεθόδευση για τη φίμωση της ελληνικής μπλογκοσφαιρας που θα επιχειρηθεί με νομοθετική ρύθμιση προς την κατεύθυνση της κατάργησης – άρσης της ανωνυμίας των μπλογκς.

Την Τρίτη 2 Νοεμβρίου απέστειλα στο opengov σχόλιο, λαμβάνοντας μέρος στη δημόσια διαβούλευση.

Με το σχόλιο αυτό διατύπωσα τη νομική σκέψη ότι κάθε ρύθμιση προς την κατεύθυνση αυτή (της κακώς εννοούμενης «διαφάνειας») ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΔΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΗ ΝΟΜΙΚΑ ΝΑ ΠΕΣΕΙ ΣΤΟ ΚΕΝΟ. Τυχόν δε παρόμοια «ρύθμιση» θα συνιστούσε ακραία ερμηνευτική ακροβασία, η οποία είναι καταδικασμένη να περιπέσει σε αδράνεια όπως ακριβώς συνέβη με την περίφημη εγκύκλιο Σανιδά.

Την ανωτέρω άποψή μου τεκμηρίωσα νομικά ως εξής:

1. Η υπηρεσία blogger παρέχεται από τη Google. Η Google ενεργεί σύμφωνα με το δίκαιο των ΗΠΑ, κατά το οποίο κάθε ποινική κύρωση στο Internet είναι ανεπίτρεπτη. Σύμφωνα μάλιστα με το Ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ «η απειλή ποινικών κυρώσεων στο Internet παραβιάζει καταφανώς την ελευθερία της έκφρασης που κατοχυρώνεται στην πρώτη Τροπολογία του Αμερικάνικου Συντάγματος». Έτσι η Google ενεργώντας σύμφωνα με το δίκαιο των ΗΠΑ, δίνει το δικαίωμα στον οποιονδήποτε, να δημιουργήσει ένα ψευδώνυμο λογαριασμό ιστολογιου και να γράφει σε αυτό ότι θέλει. Οι συνέπειες που το περιεχόμενο των ψευδωνύμων ιστολογίων παράγουν στην έννομη τάξη κάθε χώρας, την ενδιαφέρει από λίγο έως καθόλου.

2. Το γεγονός όμως ότι η Google δεν παραβιάζει το δίκαιο των ΗΠΑ δε σημαίνει ότι δεν παραβιάζει το ελληνικό δίκαιο. Σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, ποινική ευθύνη εκτός από το διαχειριστή του ιστολογίου έχει και η Google που παρέχει την υπηρεσία «blogger» εφόσον σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο αποδεικνύεται ότι ενεργεί με δόλο (έστω και ενδεχόμενο).

Σύμφωνα λοιπόν με το ελληνικό δίκαιο, κάθε φορά που διώκεται ποινικά ένας μπλόγκερ, πρέπει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ να διώκεται και αυτός που φιλοξενεί το μπλόγκ (π.χ η Google). Διαφορετικά υπάρχει ευθεία παραβίαση του νόμου (της αρχής του αδιαιρέτου της έγκλησης του αρθρ. 119 του Ποινικού Κώδικα). Έτσι αν κάποιος μηνύσει τον μπλογκερ αλλά όχι τη Google, ο Εισαγγελέας πρέπει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ να εφαρμόσει το αρθρ. 119 ΠΚ και να επεκτείνει την ποινική δίωξη και στην Google (να στείλει δηλ. κατηγορούμενη και την Google). Ακόλουθα ζητείται από τις ελληνικές αρχές η δικαστική συνδρομή των ΗΠΑ, ώστε οι υπεύθυνοι της Google να συρθούν σιδηροδέσμιοι στην Ελλάδα και να δικαστούν εδώ (το άλλο με τον τοτό το ξέρεις?)…

3. Για να μην ευθύνεται ποινικά η Google ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ -σύμφωνα πάντα με το ελληνικό δίκαιο- ΝΑ ΤΑΥΤΟΠΟΙΕΙ τους χρήστες της υπηρεσίας «blogger». Το πρόβλημα της ταυτοποίησης των χρηστών στο Internet λύνεται εύκολα και γρήγορα με τη χρήση των προπληρωμένων πιστωτικών καρτών της VISA και της MASTERCARD που τις εκδίδουν όλες οι εγχώριες τράπεζες.

4. Γίνεται από τα ανωτέρω αντιληπτό πως αν την υπηρεσία «blogger» την παρείχε η HoL, η Forthnet ή ο ΟΤΕ, ο έλληνας νομοθέτης θα είχε «τακτοποιήσει» το θέμα εύκολα και γρήγορα… Δυστυχώς όμως ή ευτυχώς, την υπηρεσία παρέχει η Google. Οπότε μοναδική ρύθμιση που το ζήτημα επιδέχεται, είναι ο έλληνας νομοθέτης να απαιτήσει από τη Google την ταυτοποίηση των χρηστών της υπηρεσίας «blogger» από την Ελλάδα. Επί περιπτώσει μη συμμόρφωσης της Google με παρόμοια διάταξη ελληνικού νόμου, να αποκλείεται από τους ελληνικούς Internet Providers η πρόσβαση των κατοίκων Ελλάδος στην ηλεκτρονική διεύθυνση blogspot.com από την οποία η Google παρέχει την υπηρεσία «blogger» στην Ελλάδα. Καθαρά δηλαδή πράγματα. Γεωγραφικός αποκλεισμός της υπηρεσίας «blogger». Όπως κάνει η Τουρκία με το YouTube, η Κίνα για ότι θεωρεί απειλητικό για το καθεστώς και το Ιράν και η Β. Κορέα για όλα.

Καταλαβαίνετε βεβαίως ότι ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΕ ΓΙΝΟΝΤΑΙ… Κάθε άλλη όμως «ρύθμιση» είναι ανεδαφική και καταδικασμένη να καταπέσει στα δικαστήρια... Αυτό που στην πραγματικότητα συμβαίνει παγκοσμίως, είναι ότι η Google και οι ΗΠΑ επιβάλουν μονομερώς την de facto κατάργηση των ποινικών κυρώσεων στο Internet, για τα εγκλήματα της απλής και συκοφαντικής δυσφήμησης.

Τίθεται εδώ το εξής ερώτημα: Τι θα συμβεί αν ο κατηγορούμενος μπλογκερ εμφανισθεί στον Εισαγγελέα και πει «κ. Εισαγγελέα σας επισημαίνω στην υπόθεσή μου, την υποχρέωσή σας από το αρθρ. 119 ΠΚ να στείλετε κατηγορούμενη μαζί με εμένα και την Google»…?

by Θανάσης Αλαμπάσης

Ελλάδα. Μία Κολομβία χωρίς… ναρκωτικά....

Oυραγός στην ΕΕ η Ελλάδα σε σχέση με το δείκτη αντίληψης της διαφθοράς. Και δεν έχουμε αντίληψη της διαφθοράς διότι οι μίζες, τα φακελάκια και τα σκάνδαλα μας φαίνονται απολύτως φυσιολογικά.

Είμαστε στην ίδια θέση με την Κολομβία. Και να σκεφτεί κανείς ότι εμείς δεν παράγουμε κοκαίνη. Είναι να απορείς πως καταφέραμε να τους φτάσουμε στη διαφθορά παράγοντας μόνο βαμβάκια και ζαρζαβατικά.

Εγώ προσωπικώς δεν εξέλαβα την διακαναλική ομιλία του πρωθυπουργού ως απειλή πρόωρων εκλγών. Για έναν απλό λόγο. Διότι και το πότε θα γίνουν εκλογές το αποφασίζει πλέον η τρόικα.

Αν αυτοί μας κόψουν τις επόμενες δόσεις των 110 δισ. τι εκλογές να κάνουμε. Δεν θα υπάρχει σάλιο ούτε για να παραγγείλουμε ψηφοδέλτια.

Όταν μετά τη διακαναλική είδα σε άλλο κανάλι τον Μητσοτάκη να στηρίζει Παπανδρέου, κατάλαβα γιατί ο πρωθυπουργός ήταν απελπισμένος. Διότι τον Σαμαρά μπορεί εύκολα να τον αντιμετωπίσει. Όχι όμως και τη μεταφυσική.

Λέγεται ότι μελετάται να δημιουργηθεί στο Εθνικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ πέραν της θέσης του γραμματέα και μία θέση… εξορκιστή.

Αντιθέτως χθες η Ντόρα ήταν επικριτική προς τον Γιώργο Παπανδρέου. Τελικά για να καταλάβει κανείς το σχέδιο αυτής της οικογένειας πρέπει να παρακολουθεί οπωσδήποτε το master chef.

Aυτός ο Τσίπρας πάλι, δεν μπορεί να χωνέψει το γεγονός ότι δεν τον κάλεσαν στη διακαναλική. Ίσως, Αλέξη μου, να μην ήθελαν να καπελώσεις τις άλλες 172 συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.

“Υπάρχει και ο άλλος δρόμος, ο δρόμος της Ανάπτυξης”, λέει καθημερινά ο Σαμαράς. Ξεχνά ότι η χώρα μας κατάντησε σαν τους Έλληνες που λένε “επενδυτικές ιδέες έχουμε, λεφτά δεν έχουμε”.

Ίσως αν η προηγούμενη κυβέρνηση άφηνε έστω μερικά κέρματα στα ταμεία του κράτους, να ήταν σήμερα περισσότερο πιστευτό το δικό του “μίγμα οικονομικής πολιτικής”. Τώρα ακούγεται σαν κοκτέιλ και μάλιστα… μολότοφ.

by anagnostis

Η... απάτη που την έλεγαν Μνημόνιο!

Η κυβέρνηση και η ΕΕ συνεργάστηκαν για να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό. Έστησαν το παραμύθι με τη δήθεν απειλούμενη χρεοκοπία, προκειμένου να παραλύσουν τις αντιδράσεις του τρομοκρατημένου ελληνικού λαού, πετυχαίνοντας έτσι να τον μετατρέψουν σε «πειραματόζωο» πανευρωπαϊκής χρησιμότητας.

Τίναξε στον αέρα τη βάση όλης της πολιτικής του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου η δημόσια ομολογία του προέδρου του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ ότι οι ηγέτες της ΕΕ ήξεραν επί δεκαετίες τα πάντα για την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, αλλά δεν μιλούσαν και δεν πίεζαν να αλλάξει τίποτα, επειδή η Γερμανία και η Γαλλία επωφελούνταν τα μέγιστα από τις εξαγωγές τους στη χώρα μας!

Καταρρέει με την παραδοχή του Γιουνκέρ όλο το οικοδόμημα της πολιτικής απάτης, στην οποία ο Γιώργος Παπανδρέου στήριξε το παραμύθι ότι δήθεν το καθεστώς υποτέλειας στην ΕΕ και στο ΔΝΤ που υπήγαγε την Ελλάδα μέσω του Μνημονίου υπήρξε απόρροια της αποκάλυψης της άθλιας κατάστασης που άφησε την οικονομία μας η κυβέρνηση Καραμανλή στα μάτια των «εμβρόντητων» Ευρωπαίων.

Αφού ο Γιουνκέρ δηλώνει ευθαρσώς ότι οι Ευρωπαίοι γνώριζαν την κατάσταση εδώ και δεκαετίες, ασχέτως του ότι δεν μιλούσαν γι’ αυτή δημοσίως, είναι προφανές ότι μόνο έκπληκτοι δεν έμειναν όταν ανέλαβε πέρσι τον Οκτώβριο πρωθυπουργός της χώρας ο Γιώργος Παπανδρέου και άρχισε να διαλαλεί ότι «η ελληνική οικονομία βρίσκεται στην Εντατική», συνοδευόμενος από τον υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου που διατυμπάνιζε ότι «η Ελλάδα είναι “Τιτανικός”»!

Ο πρωθυπουργός ψεύδεται

Παράλληλα, έχουμε πλέον και επίσημη επιβεβαίωση του γεγονότος ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ψεύδεται ασύστολα, όταν ισχυρίζεται ότι έλαβε γνώση της κατάστασης της οικονομίας της χώρας αφότου ανέλαβε τη διακυβέρνησή της.

Ο τέως υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, ο σοσιαλδημοκράτης Πέερ Στάινμπρικ αποκάλυψε σε άρτι εκδοθέν βιβλίο του ότι είχε ο ίδιος πλήρως ενημερώσει τον Γιώργο Παπανδρέου για την πραγματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας ήδη από τον Ιανουάριο του 2009, πολύ πριν από τις περσινές βουλευτικές εκλογές που έφεραν το ΠΑΣΟΚ θριαμβευτικά στην εξουσία. Μάλιστα, κατά το Γερμανό τέως υπουργό, ο Γιώργος Παπανδρέου εμφανίστηκε προβληματισμένος μετά την ενημέρωση και του εξέφρασε την ταλάντευσή του για το εάν έπρεπε ή όχι να επιδιώξει να κερδίσει την πρωθυπουργία υπ’ αυτές τις συνθήκες.

Δεν τόλμησε φυσικά ο Γιώργος Παπανδρέου να προβεί σε οποιαδήποτε διάψευση των ισχυρισμών του Πέερ Στάινμπρικ, αλλά κατά τα άλλα έκανε προεκλογική σημαία του το σύνθημα… «Λεφτά υπάρχουν», αποδεικνύοντας πόσο υποκριτικοί ήταν οι δήθεν δισταγμοί του να κατακτήσει την εξουσία.

Μας εξαπάτησαν

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες ήξεραν από πριν την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, αποκάλυψε ο Γιουνκέρ. Ο Γιώργος Παπανδρέου ήξερε από πριν τα πάντα, αποκάλυψε ο Στάινμπρικ. Άρα και οι μεν και ο δε εξαπάτησαν ασύστολα τον ελληνικό λαό με την κωμωδία που έστησαν από πέρσι τον Οκτώβριο, με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας να αποκαλύπτει, δήθεν, τα σημεία και τέρατα της οικονομικής διακυβέρνησης Καραμανλή και τους Ευρωπαίους ηγέτες να πέφτουν, δήθεν, από τα σύννεφα και να αποφασίζουν να στερήσουν την οικονομική ανεξαρτησία της χώρας μας.

Υπό το φως αυτών των αποκαλύψεων αποκτά νέα διάσταση η ειλικρινέστατη, όπως αποδεικνύεται, δήλωση του υφυπουργού Οικονομικών Φίλιππου Σαχινίδη στη ΝΕΤ, στις αρχές Μαΐου, ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ είχε ήδη αποφασίσει την προσφυγή στο ΔΝΤ από την επομένη των εκλογών που την έφεραν στην εξουσία.

Η δήλωση Σαχινίδη μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε βαθύτερα την πραγματική φύση και τους πραγματικούς στόχους της κυβέρνησης Παπανδρέου και να αντιληφθούμε πού θέλει να οδηγήσει τη χώρα ο πρωθυπουργός, ανεξάρτητα από τα όσα διακηρύσσει δημοσίως.

Η κυβέρνηση και η ΕΕ συνεργάστηκαν για να εξαπατήσουν τον ελληνικό λαό. Έστησαν το παραμύθι με τη δήθεν απειλούμενη χρεοκοπία, προκειμένου να παραλύσουν τις αντιδράσεις του τρομοκρατημένου ελληνικού λαού, πετυχαίνοντας έτσι να τον μετατρέψουν σε «πειραματόζωο» πανευρωπαϊκής χρησιμότητας. Μελετούν τις –ουσιαστικά ανύπαρκτες μέχρι τώρα– αντιδράσεις των Ελλήνων σε ακραία μέτρα περικοπής μισθών και συντάξεων, αγριότατης φορολόγησης, εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, υποβάθμισης της υγείας, της παιδείας, των κρατικών υπηρεσιών κοινής ωφέλειας…

ΔΝΤ και ξερό ψωμί

Προκειμένου να υλοποιήσει τον προεκλογικά αποφασισμένο στόχο του να οδηγήσει την Ελλάδα σε καθεστώς υποτέλειας στο ΔΝΤ που ελέγχεται από τους Αμερικανούς, ο Γιώργος Παπανδρέου, από την πρώτη στιγμή που ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας, αποκάλυψε δημόσια την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας που όλοι οι ηγέτες της ΕΕ ήξεραν αλλά όλοι έκρυβαν – άλλοι για λόγους συμφέροντος και άλλοι για λόγους σκοπιμότητας που αφορά την ίδια τη λειτουργία της ΕΕ.

Καθώς τα κομμάτια του παζλ συμπληρώνονται ένα ένα με την πάροδο του χρόνου και καθώς ολοένα και περισσότερα στόματα ανοίγουν, μπορούμε τώρα να πούμε ότι αρχικά η στάση του Γιώργου Παπανδρέου αιφνιδίασε τους ηγέτες της ΕΕ. Όχι φυσικά γιατί ενδιαφέρονται για την Ελλάδα, αλλά γιατί ανάλογη συγκάλυψη της κατάστασης επικρατούσε κοινή συναινέσει για πολλές χώρες-μέλη της ΕΕ. Γι’ αυτό και η αρχική στάση των Ευρωπαίων ηγετών ήταν αμήχανη, μουδιασμένη. Δεν ήξεραν ακόμη πώς να χειριστούν το θέμα.

Ο Γιώργος Παπανδρέου πολιορκούσε φορτικά ήδη από τον Οκτώβριο το διευθυντή του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν για να υπαγάγει αμέσως την Ελλάδα σε καθεστώς Μνημονίου, παρόλο που ο τελευταίος τον παρέπεμπε συστηματικά στην Ευρωζώνη. Η αντίφαση λύθηκε, όταν τελικά οι Γερμανοί αποφάσισαν να χρησιμοποιηθεί το ΔΝΤ ως «σκουπιδοτενεκές» για τα δεύτερης κατηγορίας μέλη της ΕΕ και, ταυτόχρονα, ως μοχλός επιβολής εξοντωτικής λιτότητας και κατάλυσης των κοινωνικών κατακτήσεων των ευρωπαϊκών κρατών, στο πλαίσιο μιας πανευρωπαϊκής υστερίας πολιτικής λιτότητας σε όλες τις χώρες-μέλη της ΕΕ και πρωτίστως της Ευρωζώνης.

Μέτωπο κατά απατεώνων

Σίγουρα έχει την αυτοτελή, δική της σημασία το γεγονός της αποκάλυψης ότι τόσο η ΕΕ όσο και ο Γιώργος Παπανδρέου ήξεραν εκ των προτέρων την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και εξαπατούσαν το λαό της υποκρινόμενοι τους αδαείς. Σοβαρό θέμα, αλλά το σημαντικότερο είναι άλλο.

Αφού επί δεκαετίες γνώριζαν την κατάσταση οι Ευρωπαίοι εταίροι της ΕΕ και δεν έκαναν τίποτα, είναι προφανές ότι καμιά «αδήριτη ανάγκη» δεν υπήρχε για καθεστώς Μνημονίου. Αν ήταν αναγκαίο, θα μας το είχαν επιβάλει νωρίτερα.

Ας μην γελιόμαστε. Το Μνημόνιο δεν είναι φάρμακο θεραπείας των μακροοικονομικών δεικτών της ελληνικής οικονομίας. Το Μνημόνιο συνιστά αυτοτελές επιθετικό σχέδιο αναμόρφωσης της ελληνικής κοινωνίας. Σημασία για τον Γιώργο Παπανδρέου και την ΕΕ έχουν αυτοτελώς τα μέτρα που προβλέπει το Μνημόνιο – η μείωση μισθών και συντάξεων, το φορολογικό «γδάρσιμο» όλων των Ελλήνων που ήδη πληρώνουν φόρους, η κατάλυση του κοινωνικού κράτους.

Πάλη για το μέλλον

Το Μνημόνιο Παπανδρέου – ΕΕ – ΔΝΤ έχει στόχο την επιβολή ενός κοινωνικού Μεσαίωνα. Το ένα εκατομμύριο άνεργοι που θα προκαλέσει φέτος θα είναι μόνο η αρχή. Το Μνημόνιο αποσκοπεί στη διαρκή υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, εδραζόμενο στην ακραία νεοφιλελεύθερη αντίληψη ότι όσο πιο πολύ φτωχαίνουν οι Έλληνες και πέφτουν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα εισοδήματά τους, τόσο πιο… «ανταγωνιστική» θα γίνεται η ελληνική οικονομία. Όσο πιο φτηνά δηλαδή αγοράζουν τις υπηρεσίες μας, τις επιχειρήσεις μας ή τη γη μας οι Γερμανοί, τόσο καλύτερα, πιστεύει η κυβέρνηση Παπανδρέου.

Είναι προφανές ότι από το εάν θα επιβληθεί τελικά ή θα ανατραπεί το Μνημόνιο θα κριθεί το μέλλον της πατρίδας μας. Αν, δηλαδή, θα μετατραπεί η Ελλάδα σε μια εξαρτημένη, ξεπουλημένη χώρα, η οποία από τα ταχυδρομεία και τα τρένα έως το ηλεκτρικό και το νερό θα βρίσκεται στα χέρια ξένων δυναστών, όπως επιδιώκει ο Γιώργος Παπανδρέου και η κυβέρνησή του σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ, ή αν θα ξαναζήσουμε ημέρες εθνικής αξιοπρέπειας ανατρέποντας το Μνημόνιο και τους φορείς του.

by George Delastik

Ρίξε μια ζαριά καλή………

Σε απάντηση των όσων ισχυρίζεται η σημερινή ανθυποκυβέρνηση (ζήτω η τρόικα) για καλυτέρευση της οικονομίας και επιτυχίας των στόχων της (καταστροφή της Ελλάδας) υπάρχει ένα δεδομένο. Όταν σε ένα λαό υπάρχει φτώχεια, ανέχεια και μιζέρια κυριαρχεί ο τζόγος και η εγκληματικότητα.

Η αύξηση της εγκληματικότητας βέβαια είναι μεγαλύτερη και δυσανάλογη λόγω της ύπαρξης πολλών εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών. Το σίγουρο είναι ότι υπάρχει και μάλιστα πολύ αυξημένη.

Οι τελευταίες κινήσεις για νέα καζίνο και «κουλοχέρηδες» σε κάθε γειτονιά γίνονται για αύξηση των εσόδων του κράτους (αλήθεια τι θα τα κάνουν;) άρα άρχισε η στροφή των Ελλήνων προς το τζόγο και φυσικά μπορεί να πει κάποιος ότι προωθούν τους Έλληνες προς αυτόν.

Όσο αφορά την εγκληματικότητα οι κυβερνόντες δείχνουν μια ύποπτη ανέχεια ενώ τρίβουν τα χέρια τους για τα πολλά έσοδα που θα αποκομίσουν απ’ το τζόγο.

Υπάρχουν όμως και άλλα δεδομένα σχετικά με την συμπεριφορά των λαών σε παρόμοιες συνθήκες (φτώχεια κτλ).

Έχουμε ένταση της θρησκευτικότητας και ισχυροποίηση των κοινωνικών δεσμών (οργανώσεις, σωματεία, σύλλογοι, νέα κόμματα κτλ).

Αυτά τρέμουν οι κυβερνώντες και οι ξένοι προστάτες τους.

Οι επιθέσεις στην παιδεία με προσπάθειες κατάργησης της θρησκευτικότητας και της εκμάθησης της ιστορίας απ’ τους νέους αποτελεί απόδειξη του πανικού τους.

Οι αλλαγές των ονομάτων σχεδόν όλων των υπουργείων προετοίμασε το κλίμα.

Οι τοποθετήσεις σε κρίσιμα υπουργεία και θέσεις κλειδιά της κρατικής μηχανής ανθρώπων με γνωστές αντιχριστιανικές και ανθελληνικές απόψεις συμπληρώνουν το παζλ των επιδιώξεων.

Το σφιχταγκάλιασμα των συνδικαλιστών απ’ τα κόμματα εξουσίας γίνεται για να μην αναπτυχθούν ακομμάτιστες ενώσεις εργαζομένων ή τουλάχιστον να είναι ελέγξιμες και αδύναμες.

Οι φημολογούμενες εκπαιδεύσεις ειδικών σωμάτων αντιμετώπισης κινητοποιήσεων (κάποιοι καταγγέλλουν ύπαρξη τέτοιων ομάδων και απ’ το εξωτερικό) σημαίνουν ότι έρχεται κοινωνική αναταραχή που μπορεί τελικά να είναι ανεξέλεγκτη.

Η ιδεολογική σύγκρουση πάντως έχει αρχίσει και σ’ αυτό βοηθούν τα ελεύθερα ιστολόγια που με άρθρα και καταγγελίες ενημερώνουν τους πολίτες οι οποίοι απομακρύνονται απ’ τα ΜΜΕ και τις φυλλάδες του τύπου. Όλοι έχουν πάρει θέσεις μάχης με απρόβλεπτες εξελίξεις και συνέπειες. Αν και μερικοί το θεωρούν άνευ ουσίας, η αντίδραση στην απαγόρευση του καπνίσματος, δείχνει την αποφασιστικότητα των αντιδρώντων. Σε μια άλλη χρονική περίοδο το μέτρο πιθανό να έχαιρε της αποδοχής των πολιτών. Αυτό που ενοχλεί τους πολίτες είναι ο «τσαμπουκάς» (ωραία λέξη της αργκό) με τον οποίο γίνεται η επιβολή του ξενόφερτου μέτρου.

Το διογκούμενο κίνημα κατά των διοδίων προβληματίζει το σύστημα γιατί έχει δυναμική και δείχνει το δρόμο για νέες μορφές αντίδρασης. Το πανελλήνιο «ΟΧΙ» στη νέα τάξη πραγμάτων οργανώνεται με πιθανότητα να γίνει λαϊκός χείμαρρος και να σαρώσει το σάπιο πολιτικό και οικονομικό σύστημα.

Οι καθημερινές κινητοποιήσεις των υπόλοιπων Ευρωπαίων κρύβονται ή υποβαθμίζονται απ’ τα πουλημένα ΜΜΕ και τις υπηρετικές των συμφερόντων εφημερίδες.

Προς το παρόν οι αντιδράσεις μοιάζουν με ανταρτοπόλεμο, μια σπίθα όμως αρκεί για να εξελιχθούν σε ολοκληρωτικό πόλεμο.

Όσο οι κλέφτες και οι απατεώνες είναι έξω απ’ τις φυλακές η θυμός μεγαλώνει και γίνεται οργή, το ξέσπασμά της τρέμουν οι εξουσιαστές γι’ αυτό προετοιμάζονται.

by Ideopigi