Δευτέρα, 18 Οκτωβρίου 2010

Εσύ Φταίς...

Τα πράγματα ήταν πολύ πιο απλά κάποτε. Το μόνο που υπήρχε στο μυαλό του ήταν το παιχνίδι. Ανεμελιά. Κανένα βάρος. Καμιά έγνοια στο κεφάλι του. Πόσο ωραία ήταν τότε. Καβαλούσε το ποδήλατο του και ορμούσε με φόρα στους δρόμους της πόλης να βρει τους φίλους του που συνήθιζαν να βολτάρουν γύρω από τις αλάνες. Βλέπεις τότε δεν υπήρχαν τόσα πολλά αυτοκίνητα, ούτε τόσες πολλές πολυκατοικίες. Η βόλτα με το ποδήλατο δεν ήταν κάτι δύσκολο...

Θυμάμαι υπήρχαν και κάτι μεγάλα οικόπεδα που τα παιδιά παίζανε ποδόσφαιρο μέσα στα χώματα και τα χόρτα μετά το σχολείο. Το μόνο που χρειαζόταν για να παίξεις ποδόσφαιρο τότε ήταν μια μπάλα και τέσσερις μεγάλες πέτρες. Δυο σε κάθε τέρμα για να φτιάξεις τα δοκάρια. Πόσο απλή ήταν τότε η ζωή...

Γύριζε σπίτι το μεσημέρι και το φαγητό μοσχομύριζε στην κουζίνα. Δεν έπλενε καν τα χέρια του πολλές φορές. Και μετά.. Περίμενε να έρθει το απόγευμα για να κατέβει πάλι κάτω να καβαλήσει το ποδήλατο του και να βρει πάλι τους φίλους του. Πάντα ήξερε που ήταν οι φίλοι του και αν δεν τους έβρισκε αυτός θα τον έβρισκαν αυτοί. Τόσο απλά. Δεν υπήρχαν κινητά τότε . Δεν χρειαζόταν κινητό.

Όταν βράδιαζε έπρεπε να γυρίσει σπίτι. Να κάνει μπάνιο και επιτέλους να κάτσει να διαβάσει και λίγο γλώσσα και μαθηματικά. Πόσο πολύ βαριότανε... ΄Επρεπε όμως. Ο πατέρας του έλεγε πάντα να διαβάζει και να είναι καλός μαθητής για να μπορέσει μια μέρα να μπει στο πανεπιστήμιο για να μην χρειάζεται να δουλεύει όλη τη μέρα και να κουράζεται τόσο πολύ και αυτός.

Ήταν ωραία τότε η ζωή δεν ήταν; Πολλές φορές αναρωτιέμαι τί είναι αυτό που άλλαξε τόσο πολύ μέσα σε τόσα λίγα χρόνια. Πώς τα καταφέραμε να αντικαταστήσουμε εκείνη την καθημερινότητα με την σημερινή. Μεγαλώσαμε? Αυτό λες να είναι? Και αν είναι αυτό τότε γιατί τα παιδιά σήμερα δεν παίζουν κρυφτό, κυνηγητό, μακριά γαϊδούρα και δεν καβαλάνε και αυτά τα ποδήλατα τους να τρέξουν με την φουριόζα συμμορία τους στους δρόμους της πόλης; Μικρά είναι και αυτά όπως ακριβώς και εμείς.. Μην μου πεις πως φταίει ο υπολογιστής και το playstation γιατί θα σε χτυπήσω. Από πότε ένα παιδί δέκα και δώδεκα χρονών μπορεί και αγοράζει υπολογιστή και playstation; Μάλλον εσύ φταις.

Φταις, καλέ μου, φταις μην το αρνείσαι. Φταις γιατί η δουλειά πάντα έκλεβε μέρα με τη μέρα λίγο παραπάνω από τον ελεύθερο σου χρόνο. Φταις γιατί αντί για ποδήλατο χωρίς βοηθητικές πήρες εσύ τον υπολογιστή για να μάθει το παιδί και να διαβάζει όπως επιτάσσει η κοινωνία. Εσύ λες ότι καλά έκανες. Δεν θες να σε πουν και παλιομοδίτη στη γειτονιά.. Αν και η γειτονιά πλέον δεν ξέρει καν το μικρό σου όνομα σε πληροφορώ. Πήρες και το playstation τα Χριστούγεννα γιατί όπως είπαμε ο υπολογιστής είναι ένα εργαλείο να μορφωθεί το παιδί μην ξεχνιόμαστε. Το playstation είναι ψυχαγωγία. Άσε που το πήραν και οι άλλοι γονείς στα παιδιά τους. Επιτρέπεται να έχει ο διπλανός και να μην έχεις εσύ? Γίνονται αυτά τα πράγματα? Και έτσι περνάνε αυτά τα ωραία χρόνια. Σκούριασε το ποδήλατο κάτω στον ακάλυπτο, πίτα τα λάστιχα και τρίζουν και τα φρένα.. Πέταμα θέλει. Η μπάλα κάπου κρυμμένη θα είναι στην αποθήκη.

Και τώρα; Μεγάλωσε το παιδί . Δεν έχει και αυτό χρόνο. Φροντιστήριο για τα αγγλικά, φροντιστήριο για τους υπολογιστές, φροντιστήριο για τα μαθήματα του σχολείου και φυσικά σχολείο. Που χρόνος. Από το ένα φροντιστήριο στο άλλο με σκοπό να το εφοδιάσεις με όλα τα εφόδια για να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα. Μπήκε καλά στο νόημα. Βέβαια εσύ πρέπει να δουλεύεις ακόμα περισσότερο γιατί δε σου φτάνουν τα λεφτά. Άσε που περιμένεις και το δεύτερο εάν δεν σου έχει έρθει ήδη. Καλά το πας. Συνέχισε.

Αν και μετά από όλα αυτά αναρωτιέσαι γιατί σου πάνε όλα σκατά πλέον κοίτα καλά το πρόσωπό σου και θυμήσου πως ήσουν μικρός. Κάνε στον εαυτό σου την κλασική ερώτηση που σου έκαναν τότε θείοι, θείες, γιαγιάδες και παππούδες και όλοι αυτοί που κατά καιρούς γνώριζες στα κυριακάτικα τραπέζια με οικογένεια, γνωστούς και φίλους των γονιών σου. Τι θες να γίνεις όταν μεγαλώσεις;;; Γύρνα στο σήμερα και δες αν τελικά έγινες αυτό που ονειρευόσουν μικρός ή αν έγινες ένας ακόμα μαλάκας μέσα σε δέκα εκατομμύρια μαλάκες. Και μετά έλα να μου πεις τα δικά σου. Μην ξεχνάς και εγώ μαλάκας είμαι. Δεν βάζω και τόνους. Μου μάθανε στο σχολείο αλλά βαριέμαι.

Κατασκευάζοντας Συναίνεση...


Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ξαφνικά ανακάλυψαν το Internet και τα blog. Ξαφνικά με αφορμή γεγονότα που πραγματικά στερούνται σημασίας προέκυψε ζήτημα: τα blog μπορούν να είναι φορέας υβριστικών σχολίων, εκβιασμών και Κύριος οἶδε τι άλλων επαίσχυντων πράξεων και ως εκ τούτου πρέπει το μέσο αυτό να χαλιναγωγηθεί... Κάπως έτσι μεταφράζονται τα σχόλια όσων παρελαύνουν στα παράθυρα της Τηλεδημοκρατίας μας στο νου του μέσου ανθρώπου που δεν έχει επαφή με τη νέα αυτή πραγματικότητα.

Ωστόσο το Internet ολόκληρο είναι βασισμένο στην ελεύθερη διακίνηση ιδεών και πληροφοριών. Όταν διαβάζουμε μια ιστοσελίδα γνωρίζουμε ότι κανείς δεν εγγυάται την αλήθεια των όσων διαβάζουμε. Ενώ, κάθε χρήστης χρησιμοποιεί username και password, όχι την υπογραφή του, για να χρησιμοποιήσει πιο προσωποποιημένες υπηρεσίες, να συμμετέχει σε fora ή φευ,να γράψει σε ένα blog. Τα πρόσωπα του Κυβερνοχώρου είναι πράγματι ό,τι δηλώνουν!

Και φυσικά όλοι όσοι έχουν την ηλεκτρονική παιδεία να βρουν και να διαβάσουν ένα blog το γνωρίζουν αυτό. Και φυσικά γνωρίζουν ότι τα blog δεν είναι ο μόνος τρόπος να διαδώσει κανείς τις ιδέες του στο Διαδίκτυο. Αν κάποιος έχει σκοπό να εκβιάσει μπορεί να το κάνει μέσω ενός forum, με spam mail, μέσω torrent και άπειρων τρόπων. Οπότε; Μια λύση υπάρχει: Λογοκρισία του Internet, των blog σε πρώτη φάση, επειδή δεν μπορούμε να αγνοήσουμε την επικαιρότητα, αλλά αργά ή γρήγορα ακολουθώντας την ίδια επιχειρηματολογία όλων των εκφάνσεων του Internet.

Το blog είναι μια επανάσταση. Ανάλογη αυτής της κυκλοφορίας του τύπου και ίσως φανεί μελλοντικά σημαντικότερη. Γιατί αν ο τύπος επέτρεψε την διάδοση των Ιδεών και κατοχύρωσε την ελευθερία της έκφρασης, στην πραγματικότητα εγκαθίδρυσε μια άτυπη ολιγαρχία- λίγοι έχουν πρόσβαση στην παραγωγή των δημοσιευμάτων. Αντίθετα, ο καθένας μπορεί να γράψει ένα blog ανεξάρτητος από συμφέροντα εκδοτών, προκαταλήψεις, κριτική, ακόμα και ύπαρξη ενδιαφερόμενου κοινού!

Αυτήν τη δυναμική που προσφέρει το Διαδίκτυο εποφθαλμιούν και θέλουν/θα θελήσουν να φιμώσουν. Ήδη τα μέσα μαζικής ενημέρωσης εργάζονται προς την κατεύθυνση αυτή "κατασκεύαζοντας τη συναίνεση" μιας κοινωνίας που προς το παρόν αγνοεί.

Συμφέροντα-Μηχανισμοί-Πολίτες!


Σε μια περίοδο που η διαφθορά είναι στο επίκεντρο της δημοσιότητα,σε μια περίοδο που έχει γίνει το κυρίαρχο ζήτημα που απασχολεί τον ελληνικό λαό που έτσι κι'αλλιώς είναι αυτός που πληρώνει την ζημιά,κάποιοι συνεχίζουν να στήνουν και να λειτουργούν μηχανισμούς για στήριξη συμφερόντων.

Υπάρχει κάποιος σήμερα σε αυτή την χώρα που να μην θεωρεί την διαφθορά μια από τις κύριες αιτίες για την κατάντια της χώρας;υπάρχει κάποιος που να μην αντιλαμβάνεται ότι αυτές οι θυσίες στις οποίες υποβάλλεται είναι για να ξεπληρώνονται ζημιές και από την διαφθορά;

Νομίζω ότι είναι πλέον αντιληπτό στον καθένα ότι αυτή η διαφθορά δεν μπορεί να καταπολεμηθεί μόνο από την πολιτεία,πρέπει να συνδράμει και να είναι πρωταγωνιστής ο άμεσα θιγόμενος ,ο ίδιος ο πολίτης.

Οι εκλογές που έρχονται είναι κρίσιμες όχι μόνο γιατί υπάρχουν νέα δεδομένα στην αυτοδιοίκηση με την εφαρμογή του "Καλλικράτη"που φέρνει μεγάλες αλλαγές,αλλά γιατί οι πολίτες καλούνται να διδαχθούν από τα λάθη τους.καλούνται να δείξουν αντιστάσεις σε πιέσεις και πολλές φορές εκβιασμούς μηχανισμών.

Οι πολίτες είναι αυτοί που με την στάση τους και τις επιλογές τους θα βάλλουν φραγμό στα σχέδια αλλήλοεξηπηρετούμενων συμφερόντων,θα απομακρύνουν αυτούς που χωρίς πολιτική πρόταση προσπαθούν να επιβάλουν εκείνους που βολεύει στα σχέδια τους.

Οι πολίτες είναι αυτοί που μπορούν να αλλάξουν ένα χώρο από τους κύριους της διαφθοράς,η αυτοδιοίκηση, οι δήμοι είναι στην κορυφή της διαφθοράς στην έκθεση του επιθεωρητή δημόσιας διοίκησης.

Σε αυτές τις εκλογές οι πολίτες αξιολογούν τις πολιτικές προτάσεις,αξιολογούν την ηθική και την τιμιότητα και δεν υποκύπτουν σε εκβιασμούς και υποσχέσεις εξυπηρέτησης μικροσυμφερόντων.
by gkatzios.blogspot.com